Maximos de kausokalybiet

Heiligenleven

Maximos de Kausokalybiet

Maximos de kausokalibiet

De heilige Maximos de Kausokalybiet, was afkomstig uit Klein-Azië. Zijn ouders hadden een gelofte afgelegd om hem aan de Heer te wijden, maar konden het toch niet laten om voor hun zoon een goed huwelijk te plannen toen hij 17 jaar werd. Maximos ontvluchtte toen het ouderlijk huis en trok naar de berg Gan in Macedonië om zich onder leiding van een bekende starets te oefenen in het ascetische leven: vasten, nachtwaken, steeds bidden, op de grond slapen, zich harden, het gering achten van lichamelijk ongemak en van alle tijdelijk bezit. Na de dood van zijn starets begon Maximos blootsvoets rond te trekken, eerst langs de grotten van andere kluizenaars, later in Constantinopel waar hij de verschillende kerken bezocht en dan de nacht doorbracht, staande in gebed. Om zijn armoedige verschijning werd hij als een dwaas beschouwd en hij deed niets om die indruk weg te nemen, integendeel. Men bracht hem aan het verstand dat hij op de Athos thuishoorde. Maximos ging dus naar de heilige berg met het idee om daar kluizenaar te worden, maar omdat men dan eerst in een gemeenschap geoefend moet zijn, onderwierp hij zich aan de abt van de Grote Laura. Hij deed ijverig alles wat hem opgedragen werd, maar hij hield zich verder aan zijn eigen ascese. Hij wilde geen cel hebben maar bracht de nacht door in een koorstoel van de narthex, meest staande in gebed.

Lees verder Maximos de kausokalybiet

Heilige elder Sophrony

Heiligenleven

Heilige Elder Sophrony

(onlangs heilig verklaard)

sofrony2

Heilige Elder Sophrony

Sophrony (Sakharov) 23 September 1896, Moscou – 11 jullie 1993 ,in Tolleshunt Knights . Elder Sophrony was Arshimandriet en een groot Christelijke ascetisch monnik van de twintigste eeuw.
Hij is vooral bekend als een biografer van de heilige Silouan de Athoniet en een samensteller van diens werk. Hij was ook de stichter van het Patriarchaal Stavropegic Monasterie van de heilige Johannes de Doper in Tolleshunt Knights, Maldon, Essex, Engeland

Lees verder Heilige elder Sophrony

Nicodemos van Tismana

De heilige Nikodemos van Tismana,

nicodemus

Grondvester van het Hesychasme in Roemenië. Zelf was hij afkomstig uit Servië, uit de aan elkaar verwante koninklijke families van Servië en Roemenie. Direct na afloop van zijn studies trok hij naar de Athos en werd monnik in het Servische klooster Chilandari. Na een periode als kluizenaar toen hij een bijzondere gave ontwikkelde voor het innerlijke gebed, werd hij hegoumen van het klooster. Vele monniken stelden zich onder zijn leiding, niet alleen Serven‚ maar ook Grieken‚ Roemenen en Bulgaren. In 1346 werd Nikodemus naar Roemenië geroepen en hij stichtte daar verschillende kloosters. Vooral het klooster aan de Tismana, waar een tiental hesychastische monniken gevestigd waren, werd het middelpunt van een geestelijke opleving die zich uitstrekte over heel de Balkan, dankzij de roep die uitging van Nikodemos. Aan hem werd dan ook de leiding toevertrouwd van een bemiddelingscomité van hesychasten van de Athos, dat in 1371 door prins Lazaros naar Constantinopel gezonden werd om het schisma te herstellen dat gerezen was met de Servische Kerk. Toen Nikodemos oud werd, trok hij zich terug in een grot en kwam alleen de zondagen naar het klooster om de heilige Liturgie te celebreren, en door zijn gebed vele zieken te genezen die dan op hem wachtten: sommigen alleen al door het feit van zijn komst, anderen door het aanraken van zijn mantia. Hij is 26 december 1406 in vrede ontslapen, na zijn leerlingen te hebben gezegend.

bron: heiligenlevens voor elke dag, orth.klooster Den Haag

De heilige Hermenegild

De heilige Hermenegild

 

Hermenegild

De heilige Hermenegild, de zoon van de gothische koning Leovigild (ook gevierd op 13 april). Het is goed nog eens te zien wat hier eigenlijk gebeurde. Leovigild was overgegaan tot het Arianisme, waarschijnlijk vooral om politieke redenen. Op deze manier vormden de Germanen een gezamenlijk afweerfront tegen het Romeinse Rijk. Daarin ligt waarschijnlijk ook de verklaring waarom hij zijn zoon met geweld wilde dwingen met hem afvallig te worden. Hermenegild bleef zich echter principieel verzetten en werd onthoofd in 586.
Misschien vragen wij ons af waarom zulk een uiterst verzet nodig was. Is het niet overdreven? Het gaat om wat de arianen wilden. We zouden kunnen zeggen: zij wilden een rationeel christendom, iets wat in overeenstemming is met onze menselijke redeneringen, waartoe ook in onze tijd een zeer sterke geneigdheid bestaat. Voor ons verstand is het onmogelijk dat God werkelijk mens zou worden, dus Christus kán niet werkelijk God zijn. Hij is iets heel bijzonders, misschien hoog verheven boven de mensen, maar niet God zelf. Maar op die manier wordt het hart uit het Christus-geloof gesneden.
Zulke mislukte pogingen tot het formuleren van de christelijke waarheid dwongen de christenen zich te bezinnen, en onder woorden te brengen wat het geloof dan wél betekende. Om zulk een gedachtenstrijd tot klaarheid te brengen, werden de verschillende grote concilies bijeengeroepen, om tot een gezamenlijke uitspraak van het bewustzijn van de kerk te komen. Deze formuleringen worden ‚“dogma’s” genoemd, en zij vormen de grondslag van het geloof voor de volgende tijden.

Heiligenleven

De heilige Anatolios

Anatolios.jpg

De heilige Anatolios was patriarch van Konstantinopel van 449 tot 458. Hij was een Egyptenaar uit Alexandrië, diaken gewijd door de heilige Kyrillos, en hij ontving de priesterwijding door de later veroordeelde patriarch Dioskoros. Hij was diens woordvoerder op het Concilie in Konstantinopel en hij nam ook deel aan de Roversynode in Efese, waar hij tot patriarch gekozen werd. Maar na de moord op de onwettig afgezette patriarch Flavianos, gingen hem de ogen open, en zijn eerste officiële handeling was het bijschrijven van de naam van Flavianos op de dyptieken.
Op het nu bijeengeroepen Concilie van Chalcedon, dat bekend is geworden als het vierde Oecumenische Concilie, gehouden in 451, sprak hij het anathema uit over Nestorios en Eutyches, die niet het volledig menselijk persoon-zijn van Christus wilden erkennen, en zo werd hij tot strijder voor het ware geloof. Hij is gestorven in 458

Bron : Heiligenlevens voor elke dag.Orth.Klooster Den Haag

De heilige Athanasios en Kyrillos, aartsbischoppen van Alexandrië. 

 

athanasios de grote van Alexandrië.jpg

Athenasios de Grote

 

Athanasios werd in 295 (296) geboren te Alexandrië en vanaf zijn jeugd voor een kerkelijke loopbaan opgeleid. Zijn bijzondere voorkeur ging uit naar het bestuderen van de Heilige Schrift. Hij was nog geen dertig jaar oud toen hij om zijn intelligentie en welsprekendheid aangewezen werd om zijn bisschop als diaken te vergezellen naar het belangrijke Concilie van Nicea. Dit was vooral gericht tegen de dwaling van het arianisme dat de Godheid van Christus Ioochende en daardoor de wezenlijke waarde van de verlossing verloren deed gaan. Athanasios had hiervoor een bijzonder scherp oog en het blootleggen van de volle waarheid die ons in de bijbelteksten was overgeleverd, zou – richting geven aan heel zijn verdere leven. Reeds drie jaar later werd hij tot hoofd gekozen van de kerk van Alexandrië, hoewel hij zich daar steeds tegen had verzet omdat hij zich liever aan de studie en het geestelijk leven wilde wijden. Als bisschop was hij een uiterst strijdbare figuur en en hij is een beslissende factor geweest in het overleven van de kerk in deze kritieke jaren. Vijf keizers hebben hem telkens weer van zijn zetel verbannen, maar evenzovele malen kwam het volk zozeer in opstand dat Athanasios teruggeroepen moest worden. Toch heeft hij van de 45 jaar van zijn bestuur er 17 in ballingschap

 

Lees verder

de heilige Monegunda

Heiligenleven

De heilige Monegunda

monegunda.jpgHeilige Monegunda

De heilige Monegunda leefde in Chartres met haar man en haar twee dochtertjes. Toen deze allebei op jeugdige leeftijd stierven kreeg zij een afkeer van het gewone leven. Zij was ontroostbaar en weende dag en nacht over haar gestorven kinderen. Man noch vrienden konden haar troosten. Maar ten laatste kwam zij tot zichzelf en zei: Wanneer ik zo troosteloos blijf, dan beledig ik misschien mijn Heer Jezus Christus. Daarom wil ik met Job zeggen: De Heer heeft gegeven, de Heer heeft genomen; de Naam des Heren zij geprezen. Met moeizaam verkregen toestemming van haar man trok zij zich terug in een tegen de kerk aangebouwde kluis met kleine tuin, waar haar door een dienstmeisje elke morgen wat eten werd gebracht.

Lees verder de heilige Monegunda