De heilige Hermenegild

De heilige Hermenegild

 

Hermenegild

De heilige Hermenegild, de zoon van de gothische koning Leovigild (ook gevierd op 13 april). Het is goed nog eens te zien wat hier eigenlijk gebeurde. Leovigild was overgegaan tot het Arianisme, waarschijnlijk vooral om politieke redenen. Op deze manier vormden de Germanen een gezamenlijk afweerfront tegen het Romeinse Rijk. Daarin ligt waarschijnlijk ook de verklaring waarom hij zijn zoon met geweld wilde dwingen met hem afvallig te worden. Hermenegild bleef zich echter principieel verzetten en werd onthoofd in 586.
Misschien vragen wij ons af waarom zulk een uiterst verzet nodig was. Is het niet overdreven? Het gaat om wat de arianen wilden. We zouden kunnen zeggen: zij wilden een rationeel christendom, iets wat in overeenstemming is met onze menselijke redeneringen, waartoe ook in onze tijd een zeer sterke geneigdheid bestaat. Voor ons verstand is het onmogelijk dat God werkelijk mens zou worden, dus Christus kán niet werkelijk God zijn. Hij is iets heel bijzonders, misschien hoog verheven boven de mensen, maar niet God zelf. Maar op die manier wordt het hart uit het Christus-geloof gesneden.
Zulke mislukte pogingen tot het formuleren van de christelijke waarheid dwongen de christenen zich te bezinnen, en onder woorden te brengen wat het geloof dan wél betekende. Om zulk een gedachtenstrijd tot klaarheid te brengen, werden de verschillende grote concilies bijeengeroepen, om tot een gezamenlijke uitspraak van het bewustzijn van de kerk te komen. Deze formuleringen worden ‚“dogma’s” genoemd, en zij vormen de grondslag van het geloof voor de volgende tijden.

Heiligenleven

De heilige Anatolios

Anatolios.jpg

De heilige Anatolios was patriarch van Konstantinopel van 449 tot 458. Hij was een Egyptenaar uit Alexandrië, diaken gewijd door de heilige Kyrillos, en hij ontving de priesterwijding door de later veroordeelde patriarch Dioskoros. Hij was diens woordvoerder op het Concilie in Konstantinopel en hij nam ook deel aan de Roversynode in Efese, waar hij tot patriarch gekozen werd. Maar na de moord op de onwettig afgezette patriarch Flavianos, gingen hem de ogen open, en zijn eerste officiële handeling was het bijschrijven van de naam van Flavianos op de dyptieken.
Op het nu bijeengeroepen Concilie van Chalcedon, dat bekend is geworden als het vierde Oecumenische Concilie, gehouden in 451, sprak hij het anathema uit over Nestorios en Eutyches, die niet het volledig menselijk persoon-zijn van Christus wilden erkennen, en zo werd hij tot strijder voor het ware geloof. Hij is gestorven in 458

Bron : Heiligenlevens voor elke dag.Orth.Klooster Den Haag

De heilige Athanasios en Kyrillos, aartsbischoppen van Alexandrië. 

 

athanasios de grote van Alexandrië.jpg

Athenasios de Grote

 

Athanasios werd in 295 (296) geboren te Alexandrië en vanaf zijn jeugd voor een kerkelijke loopbaan opgeleid. Zijn bijzondere voorkeur ging uit naar het bestuderen van de Heilige Schrift. Hij was nog geen dertig jaar oud toen hij om zijn intelligentie en welsprekendheid aangewezen werd om zijn bisschop als diaken te vergezellen naar het belangrijke Concilie van Nicea. Dit was vooral gericht tegen de dwaling van het arianisme dat de Godheid van Christus Ioochende en daardoor de wezenlijke waarde van de verlossing verloren deed gaan. Athanasios had hiervoor een bijzonder scherp oog en het blootleggen van de volle waarheid die ons in de bijbelteksten was overgeleverd, zou – richting geven aan heel zijn verdere leven. Reeds drie jaar later werd hij tot hoofd gekozen van de kerk van Alexandrië, hoewel hij zich daar steeds tegen had verzet omdat hij zich liever aan de studie en het geestelijk leven wilde wijden. Als bisschop was hij een uiterst strijdbare figuur en en hij is een beslissende factor geweest in het overleven van de kerk in deze kritieke jaren. Vijf keizers hebben hem telkens weer van zijn zetel verbannen, maar evenzovele malen kwam het volk zozeer in opstand dat Athanasios teruggeroepen moest worden. Toch heeft hij van de 45 jaar van zijn bestuur er 17 in ballingschap

 

Lees verder

de heilige Monegunda

Heiligenleven

De heilige Monegunda

monegunda.jpgHeilige Monegunda

De heilige Monegunda leefde in Chartres met haar man en haar twee dochtertjes. Toen deze allebei op jeugdige leeftijd stierven kreeg zij een afkeer van het gewone leven. Zij was ontroostbaar en weende dag en nacht over haar gestorven kinderen. Man noch vrienden konden haar troosten. Maar ten laatste kwam zij tot zichzelf en zei: Wanneer ik zo troosteloos blijf, dan beledig ik misschien mijn Heer Jezus Christus. Daarom wil ik met Job zeggen: De Heer heeft gegeven, de Heer heeft genomen; de Naam des Heren zij geprezen. Met moeizaam verkregen toestemming van haar man trok zij zich terug in een tegen de kerk aangebouwde kluis met kleine tuin, waar haar door een dienstmeisje elke morgen wat eten werd gebracht.

Lees verder de heilige Monegunda

Heilige Carileff

Heiligenleven

De heilige Carileff

Carileff3.jpg

De heilige Carileff was een monnik in Menat, een klooster in het diocees Clermont. Daar trad ook de heilige Avitus in, maar deze voelde zich niet thuis in de bedrijvigheid van zo’n groot klooster en trok weg. De gelijkgezinde Carileff ging met hem mee. Ze gingen naar de befaamde bisschop van Miscy bij Orleans, de heilige Maximus. Deze wijdde Carileff tot priester, maar het vriendenpaar zocht naar een meer teruggetrokken leven en trok naar een van de grote wouden die Frankrijk overdekten na de verwoesting van het boerenland door de volksverhuizing. De oude landerijen waren met ondoordringbaar gewas van doornstruiken overdekt, en zo ontstonden uitgestrekte woestijnen, die in de loop der eeuwen door geduldig monnikenwerk weer in vruchtbaar land werden veranderd.

Lees verder Heilige Carileff

Heiligenleven

De heilige martelaar Justinus

justinus martelaar12.jpg

 

De heilige martelaar Justinus, de filosoof, bijgenaamd ‘De Gerechte’. Hij is vooral bekend als de eerste der grote Apologeten uit de kerkgeschie- denis, en in zijn geschriften voert hij een dialoog met heidense en joodse denkers.
Justinus was geboren rond 105, in Sichem, de hoofdstad van Samaria, het huidige Nabloes, uit een heidens-griekse familie. Zijn vader was als romeins kolonist hier gekomen. Van jongsaf was Justinus geheel vervuld van het zoeken naar waarheid, de echte werkelijkheid. Hij wierp zich daarom op de studie van de filosofie, de wijsheids-liefde, maar hij vond alleen maar elkaar bestrijdende meningen.

Lees verder

heilige Gotthard

Heiligenleven

De heilige Gotthard (Godard, Godehard), bisschop van Hildesheim, van 1022 tot 1038.

Hij was afkomstig uit Beieren, waar hij in 960 geboren werd in de buurt van Nieder-Altaich, in een arm boerengezin. Omdat zijn vader voor het klooster werkte, kwam de jongen, die weinig aanleg toonde voor het boerenbedrijf maar wel pienter was, op de kloosterschool, waar hij opviel door onverzadigbare leergierigheid en zijn aanleg om vrienden te maken. De aartsbisschop van Salzburg, die vaak in het klooster kwam, nam hem mee naar de bisschopsstad om verder te leren.

Lees verder heilige Gotthard