Hieronimus : de doop van Jezus

priester, vertaler van de Bijbel, Kerkleraar
Commentaar op Matteüs III, 13-16 ; SC 242 (vert. Evangelizo.org)

Hieronimus : de doop van Jezus

 

Hieronimus8

 

“Toen kwam Jezus uit Galilea naar Johannes bij de Jordaan om zich door hem te laten dopen.” De Verlosser ontving de doop van Johannes om drie redenen. De eerste reden was omdat Hij, als mens geboren, alle nederige voorschriften van de wet wilde vervullen; de tweede reden om door zijn doop de doop van Johannes te bekrachtigen; en de derde reden gebeurde toen Hij het water van de Jordaan heiligde door de neerdaling van de duif om daarmee de komst van de heilige Geest te tonen in de doop van de gelovigen.

“Laat nu maar.” Hij zegt duidelijk “nu” om te tonen dat als Christus in het water gedoopt zou moeten worden, dan moest Johannes het zijn door Christus in de heilige Geest. Oftewel een andere betekenis van “Laat nu maar”, want Ik die de toestand van een slaaf heb aangenomen, wil er de hele nederigheid van vervullen. Maar ook, weet dat je op de dag van het laatste oordeel, gedoopt zult worden in mijn doop. “Laat nu maar”, zegt de Heer, Ik heb ook een nadere doop waarin Ik gedoopt moet worden [Het gaat hier om de doop van de Lijdenspassie. Cf. Lc 12,50]. Jij doopt Me in water terwijl Ik je in mijn bloed zal dopen [Het gaat hier om de doop van Johannes door het martelaarschap].
“Want zo behoren wij de gerechtigheid volledig te vervullen.” Hij voegde er niet aan toe: de gerechtigheid van de Wet of de natuurlijke orde, opdat wij ze allebei zouden horen. Als God de doop van een mens heeft ontvangen, dat niemand zich onwaardig zal oordelen als hij het van een mededienaar ontvangt.
“En zie, daar opende zich de hemel voor Hem en Hij zag de Geest van God als een duif neerdalen en op Hem neerkomen.” Dat is het mysterie van de Drie-eenheid die zich in de doop toont. De Heer is gedoopt, de heilige Geest daalt neer in de vorm van een duif, en men hoort de stem van de Vader die getuigt van zijn Zoon. De hemelen openen zich, niet dat de elementen uit elkaar gaan, maar men ziet met de ogen van de geest, met deze ogen zag Ezechiël ze ook open gaan, zoals hij dat in het begin zijn boek beschrijft (Ez 1,1). De duif kwam op het hoofd van Jezus rusten opdat men slechts kan denken dat het woord van de Vader zich tot Johannes richtte en niet tot Jezus.

Auteur: orthodoxeinformatiebron

Christiaan Biesbroeck Licentiaat Theologie

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s