Bezetenen der Garasenen

Gerasenen3
PREDIKATIE OVER HET VERHAAL VAN DE BEZETENEN DER GERASENEN.

legioen van duivels

In de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige geest. In de loop van het jaar hebben wij het verhaal van de bezetenen der Gerasenen of Gadarenen, zoals ze ook soms worden genoemd in de verschillende evangelies meerdere malen gehoord. (Bron : onbekend)

Het is een indrukwekkend verhaal. Indrukwekkend, niet alleen door de genezing op zichzelf, dan wel door de manifestatie van de duivelse krachten, die in staat zijn een kudde van ongeveer duizend dieren in zee te doen storten. Aan de andere kant is het van belang dat wij inzien, dat de vernietiging van deze varkens, zoals de Vaders het ons hebben geleerd, betekent dat elk van deze duivels de ganse wereld zou kunnen vernietigen als hij ooit daartoe de macht zou krijgen, want hij bezit de kracht daartoe.

De bijzonder treffende gebeurtenis die wij gehoord hebben is vooral typerend voor gans het menselijk leven van Jezus, want wij weten, dat, vanaf het begin tot aan Zijn dood aan het Kruis, Zijn leven één voortdurende strijd was tegen de machten van het kwaad, tegen de krachten van de dood, tegen de duistere geesten. Vanaf het begin was het reeds een strijd toen Maria Jezus ter wereld bracht en zij geen plaats vond in de herberg om de nacht door te brengen. Deze strijd zal niet onderbroken worden, zij zal gevolgd worden door de moord op de onschuldige kinderen door Herodes. Dit alles toont aan op welk punt de krachten van het kwaad tot stand komen en met welke kracht ze uitvaren tegen het goddelijk licht dat in de wereld komt om de mensen te verlichten. Om deze strijd te illustreren, hebben we ook alle verzoekingen van Jezus in de woestijn. Dit krachtig moment is bijzonder onthullend, want deze tocht van Jezus in de woestijn is vanzelfsprekend geen toeval. Zijn ontmoeting met satan in persoon – als we van een persoon kunnen spreken – is geenszins een historische toevalligheid, want de evangelies zeggen duidelijk dat de Geest Jezus naar de woestijn dreef om Hem te bekoren. Bijgevolg, de bekoring in de woestijn was noodzakelijk. Wat ze ook zijn, al de bekoringen die Jezus heeft gekend, vanaf het begin tot aan Zijn laatste bekoring op het Kruis, waren noodzakelijk. Door deze bekoringen heeft Jezus Zijn macht getoond en gezegevierd, en dit in een onophoudelijke strijd. In deze strijd zijn genezing van bezetenen en uitdrijving van demonen frequent aanwezig in het leven van Jezus. Zij zijn niet alleen bewerkstelligd door Jezus in persoon, maar ook door Zijn leerlingen toen hij hen – nog voor zijn lijden – gezonden had om te prediken.. Wanneer zij terug bij Jezus kwamen waren ze bijzonder verbaasd “ Zie, Heer, wij genezen de zieken en de geesten gehoorzamen ons en zijn verjaagd” , en Jezus sprak een dankgebed uit “ Ik prijs U, Vader, Heer van hemel en aarde, dat Gij voor nederigen de ogen geopend hebt”. Zo zien wij dat deze kracht om te genezen in Jezus is en dat Hij dit meedeelt aan wie Hij wil. Laten wij er ons bewust van zijn ! Jezus deelt Zijn kracht om te genezen aan hen die Zijn apostelen zullen worden – dit betekent ‘ Zijn gezondenen’- , aan Zijn leerlingen, maar ook aan Zijn Kerk die zelf geheel en al apostolisch is. Wij allen zijn dragers van de Geest van God, en allen hebben wij de kracht, door het gemeenschappelijk gebed van de Kerk, om duivels uit te drijven. Wij vergeten dit maar al te vaak, té vaak geloven we er zelf niet in. Vandaag, evenals in de tijd van Jezus, zijn de krachten van de kwade aan het werk. Wanneer Jezus aan de demon vraagt ‘wat is je naam?’ dan antwoordde hij ‘legioen’. Hier betekent ‘legioen’ een veelheid, want veel demonen hadden de bezetenen aangevallen, en juist dit stemt volstrekt overeen met onze ervaring, met de realiteit van alle tijden. Vandaag evenzeer als gisteren zijn de demonen legioenen. Zij kunnen verschillende vormen aannemen en wisselende methoden. Men kan deze methoden beschrijven : er is de rechtstreekse aanval zoals er ook een echte bezetenheid is…..Er zijn ook de passies : dit zijn meer intieme bezetenheden, dikwijls minder zichtbaar, maar, zonder twijfel erger nog want verraderlijker : wanneer de passies ons in duisternis hullen en ons onderwerpen, dan kunnen we niet meer reageren en worden we echte slaven en dienaars van de prins van deze wereld. Onder de verschillende manieren waarmee de demonen ons willen van God verwijderen, is er vanzelfsprekend de vervolging. Maar de directe vervolging is zonder twijfel niet de meest gevaarlijke, noch de meest perverse, noch de meest definitieve. Zoals wij het in alle landen ondervinden vanaf het begin tot op de dag van vandaag, vormt het bloed van de martelaren de voedingsbodem voor het geloof. Of het nu in Rusland is, of in het Oosten, overal waar het Christelijk geloof vervolgd wordt, overal waar de gelovigen hun leven geven, overal waar Christenen getuigenis afleggen met het bloed van hun lijden, overal waar mensen uitgestoten, misprezen, verworpen worden, leggen zij getuigenis af van de Enig Noodzakelijke. Overal hebben de martelaren talrijke gelovigen gebracht tot het
geloof in Christus. Maar er zijn ook andere manieren, nog arglistiger, waarmee de krachten van de kwade hun werk verrichten. Het is onder andere dat wat wij noemen de ‘de-sacralisering’ van de wereld en de geest. Ons Europa – men spreekt er veel over vandaag – was ooit een Christelijk Europa, maar men constateert dat men dit verleden wil wegvagen zoals onder andere gebleken is uit de debatten rond de Europese grondwet, welke niet alleen het idee van God heeft moeten verwijderen, maar ook elke verwijzing naar de religieuze en spirituele wortels. Dit alles toont zeker een diepe en uit het leven gegrepen realiteit aan : dat de wereld zich seculariseert en zich de-sacraliseert door God te werpen in de vergeetput van het verleden, in de archeologie, in de musea,in de stofferige sacristieën, en terzelfdertijd ook in de gesloten ruimte die, zoals men het wilt, onze kerken zouden worden, ’t is te zeggen getto’s. Deze getto’s kunnen zeker aangenaam zijn, gerieflijk, comfortabel en warm, maar, onder druk van de moderne wereld zijn zij bedreigd met isolement, zij mankeren openheid en vooral uitstraling. Men moet waakzaam zijn voor deze onbetrouwbare en veelzijdige aanvallen.Zonder twijfel nemen de media eraan deel, hetzij door elke verbeeldingskracht – niet alleen de pornografie – die ons overrompelt en ons vernietigt, hetzij door de ideologie die wil dat mannen en vrouwen vrij zijn in hun leven, in hun lichaam, in hun toekomst. Dit alles heeft niet alleen een ernstige ontaarding van de moraal tot gevolg, maar ook een ontkenning van de spirituele wortels. De wortels zijn waarlijk ont-worteld.Maar het ligt niet aan mij om daarover nu verder te gaan. Ik denk, dat wij nu inzien, dat in ons Christelijk leven, ons Christelijk getuigenis een levendig en bewust getuigenis moet zijn. Bidden wij vooral opdat de Heer ons de kracht geeft niet alleen om ons geloof in de diepte te beleven, maar ook om zelf de spirituele strijd aan te gaan in ons eigen hart, in onze verbeelding, in ons eigen lichaam, in ons geslacht….en dit in alle domeinen van ons bestaan. Bidden wij de Heer, dat Hij ons de kracht geeft om ons te verzetten tegen alle pogingen van de krachten van de kwade, tegen alle aanvallen die erop gericht zijn het Beeld van God in ons te vernietigen. Dit beeld van God waardoor en waarin de mens is geschapen. Dit beeld is in ons, het is zogezegd onverwoestbaar, maar wij kunnen er zo mee omgaan, dat het desondanks niet meer schittert. Welnu, dit beeld moet schitteren, het moet zich manifesteren, het moet in ons groeien zoals Christus zelf in ons groeit dag aan dag en doorheen alle jaren van ons leven. Daarom moeten wij leren om in ons leven de doop-dimensie van ons bestaan te beleven, ’t is te zeggen, de voortdurende strijd, het verwerpen van het kwade en de verzaking aan Satan. Deze verzaking aan Satan die wij aan de volwassene vragen – of aan het gedoopte kind door de mond van zijn peter en meter – moeten wij op elk moment van ons leven blijven volhouden. Wij moeten aan de Heer het onderscheidingsvermogen vragen en de helderziendheid om in staat te zijn om te zien waar de valstrikken zijn en welke de vlammende pijlen zijn van de kwade, opdat wij er zouden aan weerstaan met wat Sint Paulus noemt het schild van het geloof en het zwaard van Gods woord. Dit alles zijn essentiële dingen,maar ze betreffen niet alleen mijn persoonlijk leven, noch mijn individuele strijd, omdat wij allen eenzame wezens zijn binnen de Kerk. Wanneer één persoon valt, zeggen de vaders, dan zullen velen rondom hem vallen, en wanneer één persoon zich opricht en zich heiligt, dan zullen velen rondom hem zich heiligen . Wij zijn allen zonder onderscheid verantwoordelijk voor deze heiliging, voor deze geloofsbelijdenis welke die is van de Kerk, voor al onze kerkelijke gemeenschappen en vooral voor deze waarin wij vandaag leven. Deze spirituele strijd is bijgevolg een voortdurende eis van ons kerkelijk leven. Men moet de doop-dimensie van ons bestaat steeds voor ogen houden, zo wordt deze strijd een terugdrijven van de Satan, maar het is natuurlijk ook een middel om het volle leven in Christus in de Heilige Geest na te streven. Wanneer dit volle leven in Christus in de Heilige Geest zich realiseert, dan komt de Heilige Geest in ons als een brandend vuur., een levenwekkend vuur., en een vuur die ons van binnenuit aanzet om te zeggen, te verkondigen, en ik zeg zelfs om het woord van God te brullen. Want het is het woord van God dat de wereld nodig heeft ! Wij moeten opnieuw leren om te getuigen, wij moeten ons niet verbergen in onze kerken met de deuren op slot, in onze families, in onze kleine gemeenschappen. Wij moeten opnieuw leren ademhalen en onze harten openen om tot de wereld te roepen dat Christus verrezen is en dat Hij de machten van de kwade heeft overwonnen. Het is alleen zo dat wij de krachten van de kwade kunnen overwinnen, die met ontelbare middelen proberen om de Kerk te vernietigen, om haar in een slecht daglicht te stellen, haar bekendheid te bezoedelen,en haar uitstraling te smoren…. Het is door de macht van Christus dat wij dit alles kunnen verhinderen. Ieder van ons en allen samen zijn wij dus verantwoordelijk voor het heden en de toekomst
van de Kerk, dit lichaam waarvan wij allen de ledematen zijn, deze Kerk onze moeder waarvan wij de kinderen zijn en die ons door de Heilige Geest doet geboren worden tot nieuw leven. Amen.

Vertaling : Kris Biesbroeck

Auteur: orthodoxeinformatiebron

Christiaan Biesbroeck Licentiaat Theologie

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s