H. Cyrillus van Jeruzalem

H. Cyrillus van Jeruzalem (313-350) bisschop van Jeruzalem en kerkleraar
Doopcatechese nr 14 (vert. Evangelizo)

cyril of jerusalem
cyril of jerusalem

“Dicht bij de plaats waar Jezus gekruisigd was, was een tuin en in die tuin was een nieuw graf… en daar legden zij Jezus neer” (Joh 19,41-42)

In welk seizoen wordt de Verlosser wakker? In het Hooglied wordt gezegd: “De winter is voorbij, de regen is over, verdwenen; de bloemen vertonen zich op het veld …” (2,11-12). Is de aarde nu niet bedekt met bloemen…? Aangezien het de maand april is, is het lente. Welnu, in dit seizoen, in deze eerste maand van de Hebreeuwse kalender, viert men Pasen, vroeger op symbolische wijze, nu in werkelijkheid…
De plaats van het graf van de Heer was in een tuin… En wat zegt Hij die begraven is in de tuin? “Ik plukte mijn mirre en mijn balsem, mirre en aloë met al de kostbare specerijen” (Hoogl. 5,1;4,14), want dat alles symboliseert het graf. De evangelies zeggen ook: “De vrouwen kwamen bij het graf met specerijen die ze klaargemaakt hadden” (Lc 24,1)…

Lees verder H. Cyrillus van Jeruzalem

Athanasios de Grote

Heiligenleven

Athanasios de Grote

athanasios de grote van Alexandrië

De vondst van de relieken van de heilige Athanasios de Grote, aartsbisschop van Alexandrië, 296-373. Aan zijn roeping is een mooi verhaal verbonden: Bisschop Alexander woonde in een huis dicht aan het strand. Uit zijn raam zag hij een groepje jongens, verdiept in hun spel, en het leek wel of zij een godsdienstige ceremonie opvoerden. De bisschop liet ze bij zich brengen en na enig aandringen kwam eruit dat ze de doopplechtigheid hadden gedaan, en daarbij ook een bisschop gekozen hadden. Het bleek dat dit knaapje de gehele dienst uit het hoofd kende, met alle vragen en antwoorden die erbij behoorden. Alexander was onder de indruk en nam de kleine Athanasios in huis.

Lees verder Athanasios de Grote

Thomaszondag

Tweede zondag na Pasen

Thomaszondag

Thomas zondag
LEZINGEN :
Handelingen 5,12-20 :

 

[12] Door de handen van de apostelen gebeurden er vele tekenen en wonderen onder het volk. Eensgezind bevonden zij zich allen in de Zuilengang van Salomo. [13] Geen buitenstaander durfde zich met hen in te laten, maar het volk sprak met grote waardering over hen. [14] Steeds weer sloten zich mensen aan die in de Heer geloofden, grote groepen mannen en vrouwen; [15] zelfs droeg men de zieken de straat op en legde hen daar neer op een bed of een matras, in de hoop dat wanneer Petrus voorbijkwam in ieder geval zijn schaduw* op een van hen zou vallen. [16] Ook de bevolking uit de steden rondom Jeruzalem stroomde in groten getale toe; ze brachten zieken mee en mensen die te lijden hadden van onreine geesten, en allen werden genezen.

Lees verder Thomaszondag

Dat de christenen durven getuigen…

Dat de christenen durven getuigen van het grote verrijzenisvisioen van het Evangelie

Ziek en vermoeid verliet Olivier Clément zijn parijse appartement niet meer de laatste drie jaar. Dit verhinderde hem niet om verder zijn vrienden te ontmoeten, orthodoxe theologen of leden van de orthodoxe Fraterniteit in west-Europa. Ook enkele studenten waarvan hij hun navorsingen opvolgde, maar ook bisschoppen op doorreis. Dit verhinderde hem ook niet om zelf intens te werken, om de redactie van boeken te superviseren, om artikelen te schrijven voor het tijdschrift Contact en de Service orthodoxe de presse, maar ook in katholieke tijdschriften en dagbladen, zoalsLa Croix,La Vie, France catholique, voor de gemeenschap van Taizé en deze van Sant’Egidio.

Lees verder Dat de christenen durven getuigen…

Augustinus : ‘de Honderdman…’

H. Augustinus (354-430)augustinus 87
bisschop van Hippo (Noord Afrika) en kerkleraar
Overwegingen over het Evangelie van Johannes, nr 2 (vert. Evangelizo)

 

“De honderdman die tegenover Hem post had gevat en zag dat Hij onder zulke omstandigheden de geest had gegeven, riep uit: ‘Waarlijk, deze mens was een Zoon van God’” (Mc 15,39)

“In den beginne was het Woord, en het Woord was bij God.” (Joh 1,1) Hij is gelijk aan zichzelf; wat Hij is, is Hij altijd; Hij kan niet veranderen, Hij is het zijn. Dat is de naam die Hij aan Mozes bekend maakte: “Ik ben die Ik ben” en “Aldus zult u zeggen: Ik ben heeft mij tot u gezonden” (Ex 3,14)… Wie kan dit begrijpen? Of, wie kan tot Hem komen – gesteld dat hij alle krachten van zijn geest bundelt om, ten goede of ten kwade, ‘Hij die is’ te bereiken? Ik zou hem vergelijken met een banneling die van ver zijn vaderland ziet: de zee scheidt hem ervan; hij ziet waar hij heen moet, maar heeft het middel niet om er heen te gaan. Zo willen ook wij in onze eindhaven aankomen, daar waar Hij is die is, want alleen Hij is altijd dezelfde, maar de oceaan van deze wereld snijdt ons de weg af…

Lees verder Augustinus : ‘de Honderdman…’

Heilige Amat(d)or van Auxerre

Heiligenleven

De heilige Amat(d)or van Auxerre

 

Amator van Auxerre

De heilige Amator – bisschop van Auxerre. Hij was van edele geboorte en verloofd met Martha, een meisje van zijn stand. De oude bisschop van Auxerre de heilige Valerianus‚ was uitgenodigd het huwelijk te komen voltrekken. De wat kindse oude man mompelde de gebeden, terwijl het alleen tot de jonge Amator doordrong dat hij de priesterwijding las in plaats van de huwelijksdienst. Toen de avond gekomen was, en alle gasten zich teruggetrokken hadden, vertelde Amator aan zijn jonge bruid dat niet hun huwelijk was ingezegend, maar dat zij waren toegewijd aan de Heer. En hij voegde eraan toe dat zulk een vergissing niet zonder Gods wil gebeurd was, en dat zij waren uitverkoren tot een hogere levensstaat. Het meisje wierp zich in zijn armen en verklaarde alles te zullen doen wat hij wilde.
Zo knielden zij samen neer om nu vrijwillig hun toewijding aan de Heer te bekrachtigen. Op dat ogenblik werd het vertrek vervuld met een paradijselijke bloesemgeur, terwijl zij een engelgestalte aanschouwden, die hun elk een krans van lelies bood.
Tijdens de volgende feestdagen stierf bisschop Valerianus, en het jonge echtpaar verhaalde aan de nieuw gekozen bisschop, de heilige Helladius, wat hun overkomen was. Toen deze van zijn verbazing bekomen was, gaf hij Martha de sluier en wijdde Amator tot diaken, en later tot priester. Een paar jaar later stierf ook Helladius, en Amator werd eenstemmig gekozen tot bisschop van Auxerre. Amator zette zich vooral in voor de verdieping van het christelijk leven, en bestreed allerlei heidense gebruiken die nog in zwang waren. Dit culmineerde in het vellen van een geweldige wodans-eik op het marktplein, waaraan de jachttrofeeën van de ridders werden opgehangen.
Dit leidde tot verbitterde vijandschap met de voornaamste der edellieden, maar Amator wist die strijd op originele wijze te beslechten door de ander als zijn opvolger te laten kiezen, kort voor hijzelf stierf in 418. En deze Germanus werd inderdaad een toegewijde bisschop.

Heiligenlevens voor elke dag.Orth.klooster Den Haag