heilige Remigius

Heiligenleven

Heilige Remigius, bisschop van Reims

Remigius

 

De heilige Remigius, bisschop van Reims, stamde uit een adellijke familie te Laon. Zijn moeder was de heilige Cilinia en zijn broer was de heilige Principius, de vader van de heilige Lupus. Hij werd geboren rond 435, midden in de roerige tijden van de volksverhuizingen. Na een alzijdig wetenschappelijke opleiding trok hij zich terug in een kluis in de buurt van Laon. Zijn heilig leven trok zozeer de bewondering dat hij reeds op 22-jarige leeftijd tot aartsbisschop gekozen werd van Reims, toen in de donkere kathedraal een zonnebundel tijdens de verkiezing juist op zijn hoofd viel en het met een stralen-nimbus omgaf. Hij werd later vooral geroemd om het hoge geestelijk en wetenschappelijk gehalte en de meeslepende kracht van zijn prediking. Zijn preken werden uitgeschreven en geestdriftig gekopieerd zodat ze door heel Frankrijk verspreid raakten. Ook werden veel wonderen verhaald die op zijn gebed waren geschied.

Een grote brand, die geheel Reims in vlammen dreigde te doen opgaan, doofde uit op het gebed van Remigius. Hij trad de vlammenzee tegemoet en het vuur week terug voor de zegen van zijn hand, steeds verder achteruit, tot het geheel was uitgedoofd. Veel opzien baarde ook het uitdrijven van de duivel uit een bezeten jonge vrouw, die naar allerlei bedevaartplaatsen was gebracht en nergens genezing had kunnen vinden. Als wonderbaar werd ook beschouwd zijn vriendelijke verhouding met dieren, en dat de mussen op zijn hand rondpikten om broodkruimels te zoeken tijdens zijn maaltijden.
Remigius zette zich in voor het bekeringswerk onder de nog grotendeels heidense Franken. ln de paasnacht van het jaar 496 doopte hij koning Clovis I met een groot deel van zijn edelen, wat op den duur aanleiding gaf tot de overgang van heel het volk. Toen Remigius ondervond dat zijn bisdom te groot was om door één man bestuurd te worden, vooral omdat de bekering toch vaak haastwerk was geweest en de mentaliteit nog voor een groot deel heidens bleef, stichtte hij de zetel van Laon, en later ook nog van Atrebatum met Saint-Omer en van Kamerijk.
De laatste jaren van zijn leven werd Remigius blind en nu gaf hij zich nog meer over aan het voortdurend gebed. Op het einde kreeg hij op wonderbare wijze het gezichtsvermogen terug en hij vierde toen voor de laatste keer de Goddelijke Liturgie. Daarna is hij op hoge leeftijd gestorven rond 532, nadat hij bijna zeventig jaar de Kerk en zijn volk als bisschop had gediend.

Uit : Heiligenlevens voor elke dag.Orth.klooster Den Haag

Auteur: orthodoxeinformatiebron

Christiaan Biesbroeck Licentiaat Theologie

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s