Het spirituele leven -Placide Deseille

Het spirituele leven
Door
Archimandriet Placide Deseille

Het fundament van ons leven in Christus is het doopsel. Wanneer wij dit sacrament ontvangen, ontvangen wij de genade van de Heilige Geest. Het verspreidt in ons een licht en een innerlijke kracht die ons in staat stelt te breken met het kwaad, om de bekoringen van het egoïsme te verwerpen, de geest van genot en heerschappij. Het is in deze zin dat het doopsel ons doet sterven aan de zonde en ons doet verrijzen met Christus tot een nieuw leven.

Maar het doopsel deelt ons dit nieuw leven niet mee in haar uiteindelijke staat, in haar volle rijpheid. Het geeft ons alleen de kiem, en dit zaad neergelegd in onze harten kan slechts groeien en zich ontwikkelen indien wij er onze vrije bijdrage toe leveren.

Lees verder Het spirituele leven -Placide Deseille

Leontius van Jerusalem

Heiligenleven

Leontius van Jeruzalem (6e eeuw)

Leontius van JerusalemLeontius van Jerusalem

Leven en werken
In navolging van F. Loofs werden de werken Tegen de nestorianen en Tegen de monofysieten (de titels zijn van later datum) lange tijd aan Leontius van Byzantium toegeschreven. Aangezien men meer aandacht schonk aan de andere werken van de Byzantijnse theoloog, bleven deze twee geschriften onder­ belicht. In 1944 publiceerde M. Richard echter een invloedrijk artikel, waarin hij betoogt dat de christologie en de antropologie in deze twee werken dusdanig verschilt van die van Leontius van Byzantium, dat ze door een andere persoon geschreven moeten zijn. In de handschrifttraditie wordt gesproken over ‘de monnik Leontius van Jeruzalem’. Sinds het artikel van Richard wordt de auteur van beide werken met die naam aangeduid. Overigens zijn er ook nu nog onderzoekers die beide auteurs identificeren.

Lees verder Leontius van Jerusalem

Als ik van de aarde opgegeven ben….

Homilie toegekend aan H. Efraïm (ca. 306-373)
diaken in Syrië, kerkleraar
Homilie

Efrem de Syriër47

“Als Ik van de aarde opgeheven ben, trek Ik allen tot Mij” (Joh12, 32)

Inmiddels zijn de schaduwen door het kruis verdwenen en de waarheid rijst op, zoals de apostel Johannes ons zegt: “De oude wereld is voorbij, Ik maak alles nieuw” (Ap 21, 4-5). De dood is afgedaan, de hel laat zijn gevangen vrij, de mens is vrij, de Heer regeert, de schepping is vol van vreugde. Het kruis overwint en alle naties, stammen, talen en volkeren (Ap 7,9) komen Hem aanbidden. Met Paulus die uitroept: “Het zij verre van mij, dat ik zou roemen, anders dan op het kruis van onze Heer Jezus Christus” (Gal 6,14), vinden wij onze vreugde in dit kruis. Het kruis geeft licht aan het gehele universum, zij verjaagt de duisternis en verzamelt de landen van het Westen, van het Oosten, van het Noorden en van de zee in één enige Kerk, één enig geloof, één doop in de liefde. Ze richt zich naar het centrum van de wereld, dat op de Calvarie ligt.

Lees verder Als ik van de aarde opgegeven ben….

Pafnutios van Borofsk

Heiligenleven

De heilige Pafnutios van Borofsk

1_may_paphnutius_abbot_of_borov

De heilige hegoumen Pafnutios van Borovsk. Zijn voorvader was een van de Tataren die zich op hun sterfbed hadden laten dopen om zich voor de eeuwigheid veilig te stellen. Reeds als kind was Pafnutios, die toen nog Parfenios heette, opgevallen door het begrip waarmee hij de Bijbel las, en door zijn ernstig gedrag. Toen hij 20 jaar was, werd hij monnik, en hij deed in 1414 de gelofte. Zijn geestelijke vader, Niketas‚ was een leerling van de heilige Sergios van Radonesj. Zeven jaar later werd Niketas teruggeroepen naar het klooster waar hij abt was geweest Hij wilde Pafnutios meenemen, maar de abt stond het niet toen ook Pafnutios zelf wilde liever in zijn klooster blijven omdat hij nog zo jong was.

Lees verder Pafnutios van Borofsk

Clémens van Alexandrië : weest waakzaam

H. Clemens van Alexandrië (150- ca 215)
theoloog
De Pedagoog, II, 9

“Weest waakzaam”

Gedurende de slaap moet men bereid zijn om gemakkelijk wakker te worden. De Schrift zegt immers: “Houdt uw lendenen omgord en uw lampen branCyrillus van Alexandriëdend. Wees als mensen die wachten op hun meester die terug moet komen van de bruiloft, om hem meteen bij aankomst, zodra hij aanklopt, de deur te kunnen opendoen” (Luc 12,35-36). Want de ingeslapen mens dient nergens meer voor en is gelijk aan degene die dood is. Daarom moet men vaak opstaan tijdens de nacht om God te zegenen.
Gelukkig zij die waken om Hem; ze zijn gelijk aan de engelen die wij ‘wachters noemen’. Een ingeslapen mens is niets waard, niet meer dan een mens zonder leven. Maar degene die het licht heeft, is wakker en noch de duisternis, noch de slaap, noch de schaduwen, hebben vat op hem. Hij die verlicht is, is dus wakker voor God, en hij leeft, want “door wat in hem gedaan is, is er leven” (cf Joh 1,4). “Gelukkig de mens, zegt het boek der Wijsheid, die naar me luistert en die trouw is aan mijn wegen, dag na dag waakzaam is aan mijn deur en wakend is op de drempel van mijn huis” (Spr. 8,34).
Dus, “laten wij niet slapen zoals de rest van de mensen en laten we wakker blijven en sober”, zo schrijft de Schrift. “Want zij die slapen, slapen ’s nachts, en zij die dronken worden, doen dat ’s nachts”, dat wil zeggen in de duisternis van de onwetendheid. “Maar laten wij sober blijven, wij die tot de dag behoren” (1Th 5,6-8). “Want u bent allen kinderen van het licht en van de dag; wij behoren niet aan de nacht, noch aan de duisternis” (1Th 5,5).

bron : dageliks evangelie