Wanneer Hij komt de Geest der waarheid…

 

Simeon de Nieuwe Theoloog (ca 949-1022)
Griekse monnik
Catechismus, 33 ; SC 113

Simeon de Nieuwe theoloog

Simeon de nieuwe Theoloog

“Wanneer Hij komt, de Geest der waarheid, dan zal Hij u tot de volle waarheid geleiden”

De “sleutel van de kennis” (Lc 11,52) is niets anders dan de genade van de heilige Geest. Ze werd door het geloof gegeven. Door de verlichting brengt ze werkelijk de kennis en zelfs de volledige kennis. Zij opent onze gesloten en verduisterde geest, vaak met parabels en symbolen, maar ook met duidelijker bevestigingen… Let dus op de geestelijke betekenis van het woord. Als de sleutel niet goed is, dan gaat de deur niet open. Want, zo zegt de Goede Herder, “voor hem doet de bewaker de deur open” (Joh 10,3). Maar als de deur niet open gaat, dan gaat niemand het huis van de Vader binnen, want Christus heeft gezegd: “Niemand kan tot de Vader komen dan door Mij” (Joh 14,6).

Lees verder Wanneer Hij komt de Geest der waarheid…

Origines

Origines

 

origines23.png

Origenes (±185 – 254 (of 251) ) wordt soms nog wel uitgemaakt voor ariaan. Zeker in de middeleeuwen was dit het geval. Velen lazen zijn werken hierdoor niet meer, maar bij mij bleef de vraag hangen of dit wel zo was.
Zeker toen ik las dat als Origenes direct gestorven zou zijn als martelaar, dat hij dan tot de grote westerse kerkvaders (Augustinus, Ambrosius, Hiëronymius en Gregorius de Grote) zou behoren (Eginhard Meijering – Geschiedenis van het vroege Christendom, Balans 2004, blz. 309). Later dacht ik dat hij misschien uitgemaakt werd als ketter, omdat hij in de vierde eeuw verafgood werd. Deze rage, origenisme genaamd, kreeg een tegenbeweging (Pierre Trouillez – Van Petrus tot Constantijn, Davidsfonds/Leuven 2002, blz. 214), waar denk ik de idee vandaan komt dat Origenes een ketter geweest zou zijn.

Lees verder Origines

heilige Makrina

De heilige Makrina (de jongere)

MakrinaDe heilige Makrina

De heilige Makrina was de oudste dochter in een familie van heiligen. Haar grootmoeder, Makrina de oudere, had met haar bloed voor Christus getuigd. Haar ouders waren omwille van het geloof verbannen, terwijl al hun bezittingen waren geconfisceerd. Toen onder keizer Constantijn de Kerk vrede genoot, hadden zij weer een deel van hun goederen terug ontvangen. ln die tijd werd ook Makrina geboren, in 327. Als meisje was zij verloofd met een jonge advokaat, maar deze stierf na korte tijd, voordat het tot een huwelijk was gekomen. Makrina zag hierin een teken dat zij maagd moest blijven. Omdat ook haar vader gestorven was, en de zorgen voor het gezin haar moeder boven het hoofd groeiden, werd de energieke Makrina al spoedig de spil waarom heel het familieleven draaide. Zij wijdde haar krachten in het bijzonder aan de opvoeding van haar jongere broers die dol op haar waren. Zij leerde hen lezen aan de hand van de Heilige Schrift, en door het intensief bestuderen van de Wijsheidsboeken ontwikkelden zij zowel hun verstand als hun geestelijk inzicht. De resultaten waren heel bijzonder: drie heiligen: Basilios de Grote, Gregorios van Nyssa en Petros van Sebaste.

Lees verder heilige Makrina

Byzantijnse Liturgie

De Byzantijnse ritus: een icoon van de hemel

Byzantijnse ritus

Terminologie
Als inleiding op deze inleiding eerst een toelichting op de termen “Byzantijnse ritus” en “Byzantijnse Liturgie”. De term “Byzantijnse ritus” wordt in de rooms-katholieke en protestantse theologie gebruikt om het complex van liturgische vormen en diensten aan te duiden die gebruikt worden in de oosters-orthodoxe kerken en kloosters . De term “ritus” wordt in de orthodoxe kerken zelf echter niet gebruikt. Evenmin spreekt men in het Oosten over de “Byzantijnse liturgie”. Deze laatste term is gereserveerd voor de dienst die in de rooms-katholieke bekend is onder de naam “eucharistieviering”. Hij heet dan “de Goddelijke Liturgie”. Onder orthodoxe theologen bestaat er geen algemeen geaccepteerde overkoepelende term die het complex aan liturgische verschijnselen samenvat. Veeleer worden de separate onderdelen genoemd: de liturgie, de vespers, de metten, de uren etc. In sommige westerse orthodoxe gemeenschappen is de term “officie” in gebruik geraakt. Deze westerse leenterm dekt de lading van het grotere complexe geheel echter geenszins: zij wordt immers doorgaans geassocieerd met de diensten die in een klooster op vaste uren van de dag gebeden worden. De niet aan vaste uren gebonden diensten (de liturgie en de sacramentsdiensten) vallen hier niet onder. In het kader van dit artikel wordt naar het complex van oosterse (Byzantijnse) diensten en liturgieën verwezen met de term “orthodoxe eredienst”.

Lees verder Byzantijnse Liturgie