Symeon de Nieuwe Theoloog : “Hij, die God heeft gezonden, spreekt de woorden van God”

border épa.jpg

Simeon de Nieuwe theoloog.jpg

Symeon de Nieuwe Theoloog

 

Simeon de Nieuwe Theoloog (ca 949-1022), Griekse monnik  :

 

“Hij, die God heeft gezonden, spreekt de woorden van God”

De Heer heeft tegen ons gezegd: “Doorgrond de Schrift” (Joh 5,39). Doorgrond het dus en onthoud met veel precisie en veel geloof wat de Schrift zegt. Op die wijze kent u duidelijk de wil van God en zult u in staat zijn om het goede van het kwade te onderscheiden, zonder u te vergissen, in plaats van te luisteren naar zomaar een geest en meegenomen te worden door schadelijke gedachten.

Wees er zeker van, zusters en broeders, dat niets zo gunstig voor uw heil is als het beoefenen van de goddelijke voorschriften van de Heer… We hebben altijd veel vrees, geduld en volharding in het gebed nodig, opdat ons de betekenis van een woord van de Meester geopenbaard wordt, opdat wij de grote verborgen mysteriën zullen kennen tot in de kleinste woorden, en opdat we klaar zijn om ons leven te geven voor een klein teken, een jota, van de geboden van God (cf Mt 5,18).

Want het woord van God is als een tweesnijdend zwaard (Heb 4,12) die de ziel bijsnijdt en elke begeerte en alle instincten van het vlees wegsnijdt. Nog meer dan dat wordt ze ook een brandend vuur (Jr 20,9) als ze het vuur in onze ziel oprakelt, als ze ons alle droefheden van het leven minacht en de beproevingen als vreugde beschouwt (Jac 1,2), als, tegenover de dood waar alle andere mensen beducht voor zijn, zij ons er naar laat verlangen en het leven laat omhelzen door ons het middel te geven om er te komen.

http://www.dagelijksevangelie.org

 

5654501d51bab6160439b066e31f7c99.jpg

Justinus : De eerste historische getuigenis van de christelijke doop, in Rome in het midden van de tweede eeuw

 

border tsts (2).jpg

H. Justinus (ca. 100-160), filosoof, martelaar
Eerste Apologie )

 

justinus filosoof.jpg

Justinus filosoof

 

De eerste historische getuigenis van de christelijke doop, in Rome in het midden van de tweede eeuw

 

Als wij door Christus tot nieuwe mensen zijn geschapen, wijden wij ons aan God toe. Over het verloop van deze toewijding wil ik hier handelen. Allen die met vaste overtuiging geloven in de waarheid van onze christelijke leer en verkondiging, moeten de belofte doen dat zij daarnaar willen leven. Ter voorbereiding daartoe leren wij hen door gebed en vasten God om vergeving te vragen voor hun vroegere zonden, terwijl wij met hen mee bidden en vasten. Vervolgens worden zij door ons naar een plaats gebracht waar water is. Daar worden zij in een soort wedergeboorte, zoals ook wij zelf herboren zijn, opnieuw geboren. Want in de naam van God de Vader en Heer van het heelal, en van onze Zaligmaker Jezus Christus, en van de heilige Geest ondergaan zij daar de afwassing met water.

Christus heeft immers gezegd: “Als u niet herboren wordt, kunt u het rijk der hemelen niet binnengaan”. Dit kan onmogelijk betekenen dat wie eenmaal geboren is, in de schoot van zijn moeder moet terugkeren: dat is voor iedereen duidelijk. Door de profeet Jesaja is beschreven hoe zij die gezondigd hebben en boete doen, voortaan de zonden kunnen vermijden. Aldus heeft hij gesproken: “Wast u, reinigt u! Uit mijn ogen met uw misdaden! Houdt op met kwaad doen. Leer liever het goede te doen… Kom, laat ons de zaak afhandelen, zegt God de Heer. Zouden uw zonden die als scharlaken zijn, wit kunnen worden als sneeuw? … (Jes. 1,16v). Van de apostelen hebben wij hierbij de volgende verklaring gekregen. Bij onze natuurlijke geboorte zijn wij, buiten ons medeweten en buiten onze wil, verwekt uit menselijk zaad, door de gemeenschap van onze ouders. … Wij willen echter geen kinderen van dwang en onwetendheid blijven, maar kinderen van vrijheid en kennis worden en vergeving verkrijgen van vroeger bedreven zonden. Daarom wordt in het doopwater over de mens die gekozen heeft voor de wedergeboorte en berouw betoont over zijn zonden, de naam van God, de Vader en Heer van het heelal, uitgesproken. Alleen deze Naam wordt gebruikt door degene die de dopeling naar het badwater leidt. Want een andere naam voor de onnoembare God kan niemand uitspreken…

Dit waterbad wordt ‘verlichting’ genoemd, omdat zij die deze ervaring ondergaan, geestelijk worden verlicht. Ook in de naam van Jezus Christus die gekruisigd is onder Pontius Pilatus, en in de naam van de heilige Geest die door de profeten alles over Jezus vooraf heeft verkondigd, wordt de mens die verlicht wordt, gedoopt.

http://www.dagelijksevangelie.org

heiligenleven : de heilige Arsenii van Tver

border a14.jpg

HEILIGENLEVEN

 

De heilige Arsenii bisschop van Twer

 

Arsenios bisschop van Tver.jpg

Heilige Arsenii bisschop van Twer

 

De heilige Arsenii, bisschop van Twer, zijn geboortestad. Na de dood van zijn ouders had hij al zijn bezittingen weggeschonken aan de armen en was monnik geworden in het Holenklooster van Kiev. Hij bekleedde daar verschillende bedieningen die hij bijzonder zorgvuldig waarnam in strikte gehoorzaamheid en echte ootmoed. Hij was een groot kenner van de kerkelijke wetten maar vooral van de Heilige Schrift. Verder was hij altijd bezig en nooit zonder werk. Dit trok de aandacht van de metropoliet van Kiev, de heilige Kyprianos, die hem hiërodiaken wijdde. Hij maakte hem tot zijn secretaris en nam hem mee op zijn kerkelijke inspectietochten. Hij stelde hem ook aan tot zijn zaakwaarnemer wanneer hij zelf afwezig was.
Intussen was in Twer grote onenigheid ontstaan tussen de daar zetelende bisschop ende groothertog. Er kwam daar een synode van bisschoppen bijeen om de zaak te beoordelen, maar men slaagde er niet in de vrede te herstellen. De bisschop werd toen afgezet en Arsenii werd gekozen in diens plaats, hoewel hij zich daar sterk tegen verzette, zowel uit ootmoed als omdat deze toestand van twist hem in het geheel niet aanstond. Maar met vereende krachten haalde men hem over en in 1390 werd hij bisschop gewijd door drie metropolieten en vier bisschoppen.
De eerste jaren van zijn bestuur waren geheel gewijd aan het bijleggen van de twisten in het Twer-gouvernement, en het herstel van de onderlinge liefde, eenheid en eensgezindheid. Meer dan diplomatiek overleg droeg hiertoe bij zijn gloedvolle verkondiging van het Evangelie. Met vaderlijke warmte ontving hij allen die hem bezochten en voortdurend vermaande hij allen in de heilige diensten. En nooit liet hij iemand vertrekken zonder een troostend of opwekkend woord.
Hij ondersteunde zijn werk en zijn gebed door een steeds ascetischer leven, om zijn vlees geheel te onderwerpen aan de geest, maar tegelijk kwam er een steeds grotere warmte in zijn omgang met de armen, die hij bijstonden beschermde. Hij leefde zo mee met hun noden dat verschillende wanhopige zieken genazen door zijn gebed.
Ook aanvaardde hij zijn verantwoordelijkheden in het geheel van de kerk: hij nam deel aan bisschopswijdingen en aan concilies in Moskou waar opgetreden werd tegen ketterse leerstellingen. Maar vooral zette hij zich in voor de bouw en het herstel van kerken. Het was de tijd dat de houten kerken vervangen werden door stenen gebouwen. Want hoe schoon de houtbouw ook was, die kerken waren te gevaarlijk door het grote brandrisico, al was het maar door blikseminslag.
Onder zijn leiding kwam ook de bouw van het Heilige Sabbas-klooster van Twer tot stand in 1397-1398, dat een van de voornaamste verbindingsschakels was met de berg Athos. En een grote groep geleerden uit dit klooster werkte in de grote Laura van de heilige Athanasios aan de vertaling van de liturgische teksten.
Het was ook de tijd van de in Rusland opkomende hesychastische beweging gemarkeerd door figuren als de heilige Sergios van Radonesj, en bisschop Arsenii steunde deze geestelijke opbloei waar hij maar kon, zodat Twer een geestelijk centrum werd in het gouvernement.
Dit alles versterkte natuurlijk ook het geestelijk gezag van Arsenii, zodat hem steeds verering ten deel viel. Om zich zijn eigen sterflijkheid en de betrekkelijkheid van al onze aardse verrichtingen voor ogen te stellen, liet hij een grote steenklomp in zijn cel brengen, waarin hij zelf zijn sarcofaag uithieuw, en waarin hij ook begraven werd. Hij stierf in het jaar 1409.

 

bijbeltekst_5_2.jpg

Gregorios van Narek

border bbed (2).jpg

H. Gregorius van Narek (ca. 944- ca. 1010), monnik en Armeens dichter : 

 

 Gregorius van Narek2.jpg

 Gregorius van Narek

 

U hebt met kracht gevochten voor mijn redding…

 

Barmhartige God, die vol medelijden bent en een vriend van de mensen (Wijsh 9,1)… Als U spreekt, is niets onmogelijk, zelfs datgene dat onmogelijk leek voor onze geest: U geeft een heerlijke vrucht terug in ruil voor de harde doornen van dit leven…

Heer Jezus Christus, adem van ons leven (Klaagl 4,20) en schittering van onze schoonheid…, licht en gever van licht, U hebt geen plezier in het kwade, U wilt niet dat een mens verloren gaat, U wenst nooit de dood (Ez 18,32). U bent niet onrustig door zorgen en ook niet onderworpen aan woede; U bent niet wisselvallig in uw liefde, noch veranderlijk in uw barmhartigheid; U verandert nooit in uw goedheid. U keert uw rug niet toe, U keert uw gelaat niet af, maar U bent geheel licht en welwillend om te redden. Als U wilt vergeven, kunt U dat; als U wilt genezen, bent U daartoe machtig; als U wilt bezielen, bent U daartoe in staat; als U genade wilt geven, bent U overvloedig; als U de gezondheid terug wilt geven, bent U bedreven… Wanneer U wilt vernieuwen, bent U de Schepper; wanneer U wilt verrijzen, bent U God… Wanneer, voordat we het U zelfs vragen, U uw hand uit zult reiken, U hebt geen enkel tekort… Als U me zekerheid wilt geven, wanneer ik wankel ben, bent U de rots; als U me te drinken wilt geven, bent U de bron; als U wilt openbaren wat verborgen is, bent U het licht.

U hebt met kracht gevochten voor mijn redding…, U hebt alle lijden van de straffen, die wij verdiend hebben, op uw onschuldig lichaam genomen, opdat, door het voorbeeld te worden, U door een barmhartige handeling toont dat U ons draagt.

 

Christus met TEKST.jpg