begrafenis Vader Ignace

Verloop begrafenis Vader Ignace Peckstadt

 

De uitvaart dienst zal dus als volgt verlopen.

 

Orthodoxe Kerk

09.00 Goddelijke Liturgie

10.30 einde liturgie en processie naar de Elisabethkerk – Begijnhofkerk (Katholieke kerk einde van de straat)

De Goddelijke Liturgie wordt gecelebreerd naar orthodoxe gewoonte en heeft plaats in de kerk die vader Ignace oprichtte.

 

Elisabethkerk

11.00 Dienst der Overledenen

12.30 vertrek naar het kerkhof van Langerbrugge en ter aarde bestelling

13.30 – 14.00 voorzien einde

De Dienst der Overledenen heeft plaats in deze grote katholieke kerk voor de vele vele mensen – ook van buiten de orthodoxie – die zullen aanwezig zijn.

 

 

In Christus,

Matoushka Mita, Vader Dominique en M. Martine, Vader Paolo en M. Anne

 

vader Ignace Peckstadt

Overlijden van Aartspriester Ignace Peckstadt 

op 7 mei 2016

 

ignace peckstadt.jpg

 

Ignace Peckstadt (Evergem, 4 november 1926) is ere-advocaat en priester van de Orthodoxe Kerk in België (Oecumenisch Patriarchaat van Constantinopel).

Levensloop

Ignace Peckstadt, afkomstig uit Langerbrugge bij Gent, is de oudste van de vijf kinderen van André Peckstadt en Irma Mistiaen. Hij liep school in het Sint-Barbaracollege in Gent en studeerde Rechten aan de Universiteit van Gent. Hij was actief in de scoutsbeweging en richtte groepen op in Langerbrugge en Eeklo. Gerdurende een aantal jaren was hij districtscommissaris voor het District Gent-Noord (VVKSM).

Hij was advocaat aan de Balie van Gent (1950-1998), lid van de Raad van de Orde, docent aan hogescholen voor het graduaat verpleegkunde in Gent en Eeklo en plaatsvervangend vrederechter in Kaprijke en Eeklo.

In 1953 trouwde hij Marie-Thérèse Janssens uit Dendermonde; ze hebben vier kinderen (Bernadette, Martine, Yves en Bernard).

Reeds op jonge leeftijd kwam hij in contact met de Orthodoxe Kerk en haar spiritualiteit. Dit bracht hem er toe de contacten te vermenigvuldigen in het kader van het genootschap “Apostolos Andreas – Contacten met de Orthodoxie”. Zo liet hij na het Tweede Vaticaans Concilie heel wat prominenten uit de Orthodoxe Kerk naar Gent komen, om er te spreken over aspecten van de Orthodoxe Kerk.

Priester

Nadat hij was toegetreden tot de Orthodoxe Kerk, richtte hij in 1972 in Gent een orthodoxe parochie op.

Op 2 juni 1974 werd hij door Aartsbisschop Georges Tarasoff (Aartsbisschop van Syracuse en aan het hoofd van de Russische parochies van West-Europa onder het Oecumenische Patriarchaat van Constantinopel) tot diaken gewijd en op 5 oktober 1975 tot priester. Beide wijdingen vonden plaats in de Orthodoxe kathedraal van de heilige Alexander Nevsky in Parijs.

In 1976 werd hij benoemd tot rector van de Orthodoxe Parochie van de heilige Apostel Andreas in Gent. Kort nadien werd hij benoemd tot ‘aartspriester’.

Ignace Peckstadt maakte ook talrijke reizen in traditioneel orthodoxe landen, waar hij permanente contacten tot stand bracht met orthodoxe geestelijken.

Zijn zoon Yves  werd in 2003 door de Patriarch van Constantinopel benoemd tot hulpbisschop van de toenmalige Metropoliet Panteleimon.  Bij diens afscheid in  2013 werd hij onder de naam Athenagoras van België Metropoliet Aartsbisschop van de orthodoxe kerk in België, en zijn zoon Bernard en schoonzoon Dominique Verbeke, zijn eveneens priester van de orthodoxe kerk (Brugge en Gent)

Publicaties

  • De sterkte van Gods aanwezigheid. Wijsheid uit de orthodoxe spiritualiteit” (2001), Uitg. Averbode, 215p.
  • Een open venster op de Orthodoxe Kerk” (2005), Uitg. Averbode, 285p.

 

Begrafenis op zaterdag 14 mei om 11 uur in de St.Elisabethkerk, Sophie van Akenstraat te Gent

Vooraf wordt in de orthodoxe kerk, Sophie van Akenstraat een goddelijke liturgie gecelebreerd

 

Christus Verrezen uit de doden,

door Zijn dood overwon Hij de dood

en schenkt terug het leven aan hen in het graf

 

Eeuwige gedachtenis

H. Clemens van Alexandrië,”Ik ben gekomen opdat ze leven mogen bezitten, en wel in overvloed”

H. Clemens van Alexandrië (150- ca 215), theoloog

De Pedagoog, 9,83v

 

Clemens van alexandrie3.jpg

Clemens van Alexandrië

“Ik ben gekomen opdat ze leven mogen bezitten, en wel in overvloed”

 

Zieken, wij hebben de Verlosser nodig; verdwaalden, wij hebben Degene die ons zal leiden nodig; dorstigen, de bron van het levende water hebben we nodig; doden, wij hebben het leven nodig; schapen hebben een herder nodig; kinderen, een opvoeder; en de hele mensheid heeft Jezus nodig…

Als u wilt, kunnen we de opperste wijsheid van de heilige herder en opvoeder begrijpen, Hij is de Almachtige en het Woord van de Vader, als Hij zich bedient van een allegorie en zegt dat Hij de herder van de schapen is; maar Hij is ook de opvoeder van de allerkleinsten. Zo richt Hij zich lang tot de vaderen, door tussenkomst van Ezechiël, en Hij geeft hun het voorbeeld van zijn zorgzaamheid: “Het verdwaalde dier zal Ik zoeken, het verlaten dier terughalen, het gewonde dier verbinden, het zieke dier sterken, maar de vette en sterke dieren verdelgen; Ik zal ze weiden zoals het hoort” (Ez 34,16). Ja, Meester, leid ons naar de groene weiden van uw gerechtigheid. Ja, U bent onze opvoeder, wees onze herder tot aan de heilige berg, totdat de Kerk zich verheft tot boven de wolken en de hemel aanraakt. “Ik zal een herder voor hen zijn, zegt Hij, en Ik zal naar mijn schapen omzien” (Ez 34,12). Hij wil mijn vlees redden door het te bedekken met het onvergankelijke kleed… “Als u dan roept, geeft Ik u antwoord, en Ik zeg: ‘Hier ben ik!’” (Jes 58,9)…

Zo is onze opvoeder; Hij is goed en rechtvaardig. “Ik ben niet gekomen om gediend te worden, maar om te dienen” (Mt 20,28). Daarom toont men Hem vermoeid in het Evangelie (Joh 4,5), Hij vermoeit zich voor ons en belooft “om zijn leven te geven als losgeld voor velen” (Mt 20,28). Hij onderstreept dat alleen de goede herder zo doet. Wat een wonderbaarlijke gever, die ons het grootste geeft wat Hij heeft: zijn leven! Wat een weldoener, vriend van de mensen, die liever hun broer wilde zijn dan hun Heer! En Hij heeft de goedheid opgedreven tot en met het sterven voor ons aan toe.

bron : wwwdagelijksevangelie.org

 

Leo de Grote : wanneer u de mensenzoon….

H. Leo de Grote (? – ca 461), paus en Kerkleraar

15e sermon over het Lijden van de Heer, 3-4

 

Leo de grote van Rome.jpg

Leo de Grote

 

“Wanneer u de Mensenzoon omhoog geheven hebt, dan zult u begrijpen dat Ik het ben”

De mens die het lijden van Christus werkelijk vereert, moet met de ogen van het hart zo naar de gekruisigde Christus kijken, dat hij in Christus vlees zijn eigen vlees herkent… Geen enkele zieke wordt de zege van het kruis geweigerd, evenmin als er iemand is die niet door het gebed van Christus geholpen wordt. Als dit gebed al zozeer ten goede kwam aan de velen die tegen Hem tekeergingen, hoeveel te meer zal het dan allen helpen die zich tot Hem bekeren…

Wie van de mensen is, sinds God onze natuur heeft aangenomen, sinds ‘het Woord is vlees geworden en onder ons heeft gewoond’ (Joh. 1, 14), verstoken gebleven van zijn barmhartigheid tenzij de ongelovige? En wie heeft niet met Christus een gemeenschappelijke natuur, als hij de Heer die deze aannam, ontvangen heeft en door die Geest herboren is waardoor Christus geboren is? Vervolgens, wie zou in Hem niet zijn eigen zwakheden herkennen? Wie ziet niet dat het nuttigen van spijs, de verkwikking van de slaap, de kommer van zijn droefenis of de tranen van medelijden hoorden bij onze gestalte van slaven? (Fil 2,7)…

Wat levenloos in het graf lag en op de derde dag verrees en boven alle hoogten van de hemelen uitsteeg om te zetelen aan de rechterhand van Gods majesteit, was onze menselijke natuur. Daarom, als wij de weg van zijn geboden bewandelen en ons niet schamen te belijden wat Hij in de geringheid van zijn lichaam voor ons heil gedaan heeft, zullen ook wij verheven worden om te delen in zijn heerlijkheid. Want wat Hij gezegd heeft, zal zeker in vervulling gaan: ‘Ieder die Mij bij de mensen belijdt, hem zal ook Ik als de mijne erkennen bij mijn Vader die in de hemel is’ (Mt. 10, 32).

Bron : http://www.dagelijksevangelie.org