Heilige Innokenti eerste bisschop van Irkoetsk

Heilige Innokenti, eerste bisschop van Irkoetsk


 

innocent.gif bisschop van Irkoetsk.gif

Heilige Innokenti van Irkoetsk

De heilige Innokenti, eerste bisschop van Irkoetsk, was geboren als zoon van een priester in Oekraïne in 1680. Als jongen van 15 kwam hij op de priesterschool van het Teofanieklooster in Kiev, dat enkele jaren later een theologische akademie werd. Er waren verschillende grote persoonlijkheden verbonden aan deze inrichting, van wie Innokenti een diepgaande geestelijke en wetenschappelijke vorming ontving. Op het eind van zijn studies, in 1708, trad hij als monnik in de beroemede Grottenlaura of Holenklooster, waarvan hij als student het leven reeds in belangrijke mate had gedeeld. Maar slechts twee jaar later werd hij naar Moscou geroepen om les te geven aan de akademie en in 1714 werd hij assistentrector. In elk van deze functies kwamen zijn grote talenten duidelijk aan de dag, en in 1719 riep Peter de Grote hem naar de akademie in zijn creatie, Sint-Petersburg. Het volgende jaar werd hij tot overste benoemd van de Alexander Nevski-Laura aldaar. Maar de ontwikkeling stond niet stil : direct daarop werd besloten om hem naar de missie in China te zenden.

In 1721 werd hij bisschop gewijd en na bijna een jaar te hebben gereisd kwam de nieuwe bisschop, in het gezelschap van twee hieromonniken, twee diakens en vijf zangers aan de chinese grens. Daar strandden zij, want de onderhandelingen met de chinese regering mislukten telkens. Na drie jaar wachten trok Innokenti naar Irkoetsk waar tenminste een klooster was waar hij zijn intrek kon nemen. Het land was daar nog grotendeels heidens en Innokenti zette het missiewerk voort dat hij aan de grens reeds begonnen was. Hij had de wachttijd gebruikt om de taal van die streek te leren en hij trok rond om onderricht te geven.

In 1727 werd de streek rond irkoetsk afgescheiden van het diocees Tobolsk en tot een eigen bisdom gemaakt. Nu kon Innokenti met volle autoriteit optreden tegen de grote euvels die daar heersten, vooral de drankzucht en het morele bederf onder de Mongoolse bevolking. Hij gaf zich volledig aan zijn taak en ontplooide een geweldige werkkracht. Zijn inspanning was vooral gericht op verbetering van het onderwijs. De leerlingen van de kloosterschool zette hij in voor de verbreiding van het christendom, en zo groeide deze school tot een seminarie nvoor priesteropleiding.

De financiering vormde een heel moeilijk punt. Innokenti voorzag in zijn levensonderhoud door het schilderen van iconen terwijl hij ook zijn eigen kleren en schoeisel maakte. Hij toonde een zorgende oplettendheid voor allen met wie hij in aanraking kwam en was al spoedig de vertrouwensman van de bewoners in alle moeilijkheden en omstandigheden van hun leven.

Elk jaar ondernam hij een uitgebreide inspectietocht door zijn diocees, ondanks de slechte toestand van de wegen en zonder achte te slaan op zijn eigen wankele gezondheid. Totdat hij, 50 jaar oud, zo ernstig ziek werd dat hij wel het bed moest houden. Van daaraf regelde hij nog zoveel mogelijk de zaken, waaronder de bouw van de tiende kerk die hij tot stand had gebracht. De 25e november vroeg hij om het gebed van zijn monniken en monialen en heel zijn kudde, en in de vroege morgen van de 27e ontsliep hij rustig in de Heer, in het jaar 1731. Zijn gedachtenis wordt gevierd op de dag van zijn heiligverklaring.

Uit : Heiligenlevens voor elke dag. Uitg. Orthodox klooster Den Haag

Palmzondag

 

PALMZONDAG

 

 

 

palmzondag1.jpg



Apostellezing : Fil.4,4-9

Verheug u altijd in de Heer. Nog eens: verheug u!  Uw vriendelijkheid moet bij alle mensen bekend zijn. De Heer is nabij. Wees niet bezorgd, maar laat al uw wensen bij God bekend worden door te bidden en te smeken en door een dankgebed te zeggen. En de vrede van God, die alle begrip te boven gaat, zal uw hart en uw gedachten bewaren in Christus Jezus.
     Tenslotte, broeders en zusters, blijf aandacht besteden aan al wat waar en edel is, rechtvaardig en rein, beminnelijk en aantrekkelijk, aan al wat deugd heet en lof verdient. En breng in praktijk wat u geleerd en overgeleverd is, en wat u van mij hebt gehoord en gezien. Dan zal de God van vrede met u zijn

Evangelielezing : Joh.12,1-18

Zalving in Betanië
Jezus kwam zes dagen voor het paasfeest naar Betanië, de woonplaats van Lazarus, de man die door Jezus uit de doden was opgewekt. Men gaf daar een maaltijd ter ere van Hem; Marta trad op als gastvrouw en Lazarus was een van degenen die met Hem aan tafel zaten. Maria kwam met een litra echte, heel dure nardusbalsem* naar Jezus toe, zalfde daarmee zijn voeten en droogde die met haar haren af. Het huis werd vervuld van de balsemgeur. Judas Iskariot, een van zijn leerlingen, degene die Hem zou overleveren, merkte op: ‘Waarom heeft men die balsem niet voor driehonderd denariën verkocht en het geld aan de armen gegeven?’ Dit zei hij niet omdat hij zo met de armen begaan was, maar omdat hij een dief was en zich, als beheerder van de kas, de inkomsten toe-eigende. Toen kwam Jezus tussenbeide: ‘Laat haar! Ze moest die balsem bewaren voor de dag van mijn begrafenis. De armen zullen jullie altijd bij je hebben, maar Mij niet.’

Plannen om Lazarus te doden
     Heel veel Joden waren intussen te weten gekomen dat Hij daar was en kwamen eropaf, niet alleen vanwege Jezus maar ook omdat ze graag die Lazarus wilden zien die Hij uit de doden had opgewekt. De hogepriesters maakten toen plannen om ook Lazarus ter dood te brengen, want wegens hem liepen er veel Joden over, en ze gingen in Jezus geloven.

Intocht in Jeruzalem
     De volgende dag hoorde de menigte feestgangers dat Jezus toch naar Jeruzalem kwam, en in groten getale trokken ze Hem met palmtakken tegemoet. Ze riepen almaar: ‘Hosanna! Gezegend Hij die komt in de naam van de Heer: de koning van Israël!’ Jezus wist een ezeltje te vinden en ging erop zitten, zoals geschreven staat: [Vrees niet, dochter Sion! Zie, uw koning komt, gezeten op een ezelsveulen. Dit begrepen zijn leerlingen aanvankelijk niet; maar toen Jezus verheerlijkt was, toen werd het hun duidelijk dat het geschreven stond met het oog op Hem en dat dit met Hem ook gebeurd was.
     Veel mensen die erbij waren geweest toen Hij Lazarus uit het graf riep en uit de doden opwekte, bleven daarvan getuigenis afleggen. Dat was ook de reden waarom de menigte Hem tegemoet was getrokken: ze hadden gehoord dat Hij dit teken had verricht.

 

Nu wij met volharding

De zesde week van de Vasten beginnen

Zingen we de Heer de hymnen toe

Die het feest van de palmen verkondigen.

Toezingend Hem die naar Jeruzalem komt

In de heerlijkheid en de macht zijner godheid

Om door zijn dood de dood te vertreden…

(Triodion IIIb)

Alle aandacht is geconcentreerd op Lazarus – zijn ziekte, zijn dood , de smart van zijn verwanten, en de reactie van Christus op dit alles. En zo horen wij op maandag :

Vandaag verneemt Christus

Dat Lazarus ziek is

Als Hij rondtrekt aan de overzijde

Van de jordaan

Op dinsdag :

Gisteren en vandaag is Lazarus ziek…

Op woensdag :

Vandaag wordt Lazarus begraven en hij wordt beweend door zijn bloedverwanten….

Op donderdag :

Reeds twee dagen is Lazarus dood…

En tenslotte op vrijdag :

De volgende morgen komt Christus om hun gestorven broeder tot leven te wekken, de broeder van Martha en Maria…

Simeon de Nieuwe Theoloog : Wie niet met Mij bijeenbrengt, drijft uiteen

Simeon de Nieuwe Theoloog (ca.949-1022), Griekse monnik, heilige in de orthodoxe kerk
Catechese 27 ; SC 113, p. 116-118


Simeon de neuwe theoloog + basilios.jpg

Simeon de Nieuwe Theoloog en Basilios
“Wie niet met Mij bijeenbrengt, drijft uiteen”

Zij die vrienden van God zijn en die Hem liefhebben, die Hem in zichzelf bezitten als een onschendbare schat van al het goede, ontvangen de gekwetsten en de vernederden met een onuitsprekelijke vreugde en geluk (Mt 5,10-12). Zij verdubbelen de liefde en de oprechte liefde voor hen die… hun dit alles laten ondergaan, alsof ze weldoeners zijn…

Hij die geen enkele val heeft gekend, de Heer Jezus onze God, werd geslagen, opdat de zondaars die Hem navolgden niet alleen vergiffenis zouden ontvangen, maar door hun gehoorzaamheid deelnemers aan zijn goddelijkheid worden. Hij die geen belediging aanvaardt in de nederigheid van zijn hart, hij die zich schaamt om het lijden van zijn Meester na te volgen, over Hem zal Christus ook schaamte hebben in het bijzijn van de engelen (Lc 9,26)…

Hij werd geslagen, overdekt met spuug, gekruisigd…: Sidder, mensen, en verdraag met vreugde de beledigingen die God ondergaan heeft voor uw heil. God ontvangt een klap van de laatste van zijn dienaren (Joh 18,22) om u een voorbeeld te geven van zijn overwinning; en u aanvaardt niet dezelfde behandeling door uw gelijken? Als u schaamte voelt bij het navolgen van God, hoe zult u dan ooit met Hem heersen? Als u gedurende het wachten op Hem niet geduldig bent bij de beledigingen, hoe zult u dan met Hem verheerlijkt worden in het Koninkrijk der hemelen?

Bron : Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

Isaak de Syriër :”God heeft de wereld zozeer liefgehad, dat Hij zijn eniggeboren Zoon heeft gegeven”

Isaak de Syriër (7 e eeuw), monnik nabij Mossoel in het actuele Irak, heilige in de orthodoxe Kerk 
Hoofdstuk over de kennis, IV, 77-78 

Isaak de Syriër55.jpgIsaak de Syriër

 

“God heeft de wereld zozeer liefgehad, dat Hij zijn eniggeboren Zoon heeft gegeven”

      De mens die in vuur en vlam staat door de waarheid, heeft de waarheid nog niet leren kennen zoals ze is. Als hij deze werkelijk had vernomen dan zou hij het in vuur en vlam te staan door deze waarheid beëindigen. De gave van God en de kennis die door deze gave toegekend is, zijn nooit redenen om zich druk te maken of om zijn stem te verheffen, want de plaats waar de heilige Geest woont met liefde en nederigheid is een plaats waar alleen de vrede heerst…

      Als de ijver gebruikt werd om de mensen op te voeden, waarom zou God dan een lichaam bekleed hebben en zijn tederheid hebben gebruikt en nederige wijzen om de wereld te bekeren tot zijn Vader? En waarom zou Hij aan het kruis gehangen hebben voor de zondaars, en zou Hij zijn heilige lichaam overgeleverd hebben aan het lijden ten bate van de wereld? Ik beweer dat God dat slechts om één reden heeft gedaan: om de wereld zijn liefde te leren kennen, opdat ons vermogen om lief te hebben, die nog meer vergroot wordt door een dergelijke constatering, gevangen zou worden door zijn eigen liefde. Zodat de buitengewone kracht van het Koninkrijk der hemelen, die bestaat uit de liefde, een gelegenheid vindt om zich uit te drukken in de dood van zijn Zoon.. opdat de wereld deze liefde van God voor zijn schepping voelt. Als dat bewonderenswaardige gebaar geen andere reden had dan de vergiffenis van onze zonden, dan zou het al voldoende zijn om dat op een andere wijze te realiseren. Wie zou het geweigerd hebben als Hij dat met een eenvoudige dood, zonder meer erbij, had verwerkelijkt?

      Waar waren die beledigingen en bespuwingen voor nodig ?… O, levende Wijsheid! U hebt nu begrepen en gevoeld wat de reden van de komst van onze Heer was en van alles wat daaruit voort is gekomen, zelfs al voordat zijn heilige mond het ons duidelijk had uitgelegd. Er staat immers geschreven dat “God heeft de wereld zozeer liefgehad, dat Hij zijn eniggeboren Zoon heeft gegeven”.

Bron : Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org