Feest van de besnijdenis van de Heer en feest van de heilige Basilios de Grote

Feest van de besnijdenis van de Heer en feest van de heilige Basilios de Grote

Besnijdenis van christus en Basilios de grote  1 januarit.jpg

Besnijdenis van Christus en Basilios de Grote

 

LEZINGEN

2 Tim,4,5-8 :

5.Maar u, blijf nuchter bij dit alles, aanvaard het lijden, doe het werk van een evangelist, vervul trouw uw dienst.
Paulus’ levenseinde is nabij
[6] Want wat mij betreft, mijn bloed wordt weldra geplengd, het uur van mijn heengaan is nabij. [7] Ik heb de goede strijd gestreden, de wedloop tot een goed einde gebracht, het geloof bewaard. [8] Nu wacht mij de krans der gerechtigheid, die de Heer, de rechtvaardige rechter, aan mij zal geven op die dag en niet alleen aan mij maar aan allen die met liefde hebben uitgezien naar zijn verschijnen.

Evangelie :

Marcus 1,1-8

1] Begin van de goede boodschap van Jezus Christus, Zoon van God. [2] Zoals geschreven staat bij de profeet Jesaja: Zie, Ik zend mijn bode voor U uit,
om uw weg te banen;
[3] een stem roept in de woestijn:
Bereid de weg van de Heer,
maak zijn paden recht,
[4] zo trad Johannes op. Hij doopte in de woestijn en verkondigde een doop van bekering tot vergeving van zonden. [5] Heel Judea en alle inwoners van Jeruzalem liepen naar hem uit. Ze lieten zich door hem dopen in de rivier de Jordaan, en beleden hun zonden. [6) Johannes ging gekleed in kameelhaar en had een leren gordel om zijn middel, en hij leefde van sprinkhanen en wilde honing. [7] Hij kondigde aan: ‘Na mij komt iemand die krachtiger is dan ik; ik ben te min om mij te bukken en de riem van zijn sandalen los te maken. [8] Ik heb u gedoopt met water, maar Hij zal u dopen in heilige Geest.’

 

Basilius de grote24.jpg

Basilios de Grote

“De belofte gedaan aan onze vaderen”

Een Griekse homilie uit de 4e eeuw
Toegekend aan Gregorius de Neocesareus ofwel de Thaumaturg no. 2 ; PG 10, 1156

“De belofte gedaan aan onze vaderen”

    

Gregorius de Thaumaturg.jpg

Gregorius de Thaumaturg

 

Toen zei Maria: “Mijn ziel juicht voor de Heer en mijn geest jubelt vanvreugde om God mijn Verlosser… Hij bracht redding aan Israel zijn kind (Lc1,54 Grieks), en herinnerde zijn barmhartigheid en het verbond dat Hij slootmet Abraham en zijn geslacht voor eeuwig.” Ziet u dat de Maagd de volmaaktheidvan de voorvader overstijgt en het verbond dat God had gesloten bevestigt, alsHij tegen haar zegt: “Zo zal mijn verbond zijn tussen u en Mij”? (Gn 17,11)…Het is het lied van deze profetie die de heilige Moeder van God tot God richtals zij zegt: “Mijn ziel juicht voor de Heer…, want de Machtige heeft grotedingen aan mij gedaan, heilig is zijn naam. Door mij Moeder van God te maken,bewaart Hij mijn maagdelijkheid. In mijn schoot vat de volheid van allegeneraties samen zich samen, om er geheiligd te worden. Want Hij heeft alleleeftijden gezegend, mannen, vrouwen, jongeren, kinderen en ouderen”…

      “Machtigen heeft Hij van hun troon geworpen en nederigen heeft Hijopgeheven”… De nederigen, het heidense volk dat dorstte naar gerechtigheid(Mt 5,6), zij jubelen. Door hun nederigheid en hun honger naar God en door tevragen om het woord van God zoals de Kananese vrouw die om de kruimels vraagt(Mt 15,27), werden zij vervuld van rijkdom die de goddelijke mysteriënverbergen. Want Jezus Christus, onze God, zoon van de Maagd, heeft het deelvan de goddelijke gunsten aan de heidenen uitgedeeld. Hij “heft Israël zijnkind op”, niet zo maar Israël, naar zijn kind, die Hij eert met de hogegeboorte. Daarom noemt de Moeder van God, dat volk haar kind en haar erfdeel.God, die dat volk uitgeput vond door de letter en afgemat door de Wet, roepthet naar zijn genade. Door die nieuwe naam aan Israël te geven verheft Hijhet, “Hij herinnerde zich zijn barmhartigheid, zoals Hij had beloofd aan onzevaderen, aan Abraham en zijn geslacht voor eeuwig”. Deze enkele woorden vattenhet hele mysterie van ons heil samen. Jezus Christus, die de mensheid wilderedden en het met onze vaderen aangegane verbond wilde verzegelen, neigde dehemel en daalde neer (Ps 18,10). En zo toont Hij zich aan ons, door zich terbeschikking van ons te stellen, opdat we Hem zouden kunnen zien, aanraken enhoren praten.

 

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

Heilige Maximianus van Ravenna

Heiligenleven

Heilige Maximianus van Ravenna

 

 

Maximianus van Ravenna.jpg

Maximianus van Ravenna

 

 

De heilige Maximianus van Ravenna was eerst diaken te Pola. Toen hij eens zijn land aan het ploegen was, stiet hij op een koffer vol goudstukken, die daar waarschijnlijk tijdens een of andere vijandelijke inval waren verborgen en verloren was geraakt. Hij vulde een paar grote soldatenlaarzen die hij nog bezat met geldstukken en bracht de rest aan de keizer in Ravenna. Deze eist alle gevonden schatten voor zichzelf op en liet Maximianus zweren dat hij alles had afgegeven. Deze zei :’Dit is alles, behalve wat ik in mijn schoenen heb’. Dat kon niet veel zijn, dacht de keizer, en hij was tevreden.

Toen in 546 de bisschopszetel van Ravenna vacant was, herinnerde de keizer zich de diaken en liet hem wijden tot aartsbisschop. Maar het volk had intussen reeds op canonieke wijze zelf een opvolger gekozen en weigerde om Maximianus zelfs maar in de stad toe te laten. Zijn gezellen wilden een klacht bij de keizer indienen, Maar Maximianus weerhield hen daarvan en vestigde zich in de buurt van de stad en wachtte rustig af of de vijandigheid niet vanzelf zou uitdoven. Dit gebeurde inderdaad. Misschien eerst met tegenzin, om moeilijkheden met de keizer te vermijden, maar al spoedig van ganser harte. Maximianus gebruikte het geld dat hij had achtergehouden op verstandige wijze ten bate van de stad en bestuurde zijn kudde met veel wijsheid, vroomheid en vriendelijkheid, zodat hij, toen hij na 10 jaar stierf, als een heilige werd beschouwd.

 

Bron : heiligenleven voor elke dag – uitg orthodox klooster Den Haag