Isaak de Syriër : Zeer vroeg in de morgen stond Jezus op, en ging heen; hij begaf zich naar een eenzame plaats

H. Izaak de Syriër (7e eeuw), monnik nabij Mossoel
Ascetische overweging

Isaak de Syriër2.jpg

Isaak de Syriër

 

“Zeer vroeg in de morgen stond Jezus op, en ging heen; Hij begafzich naar een eenzame plaats”

      Niets maakt een ziel zo zuiver en vreugdevol, verlicht de ziel enverwijdert slechte gedachten, als het waken dat doet. Daarom hebben onzevaderen volhard in dat zware werk van waken en ze hebben als regel aanvaard om’s nachts wakker te blijven gedurende hun ascetische leven. Ze deden dat inhet bijzonder omdat ze onze Heer met zijn levend Woord ons op verschillendeplaatsen ertoe hoorden uitnodigen: “Wees waakzaam en bid onophoudelijk” (Lc21,36) ; “Blijf wakker en bid dat jullie in de beproeving niet bezwijken” (Mt26,41) ; “Bid zonder ophouden”(1 Tes 5,17).

 

      En Hij vond het niet genoeg om ons alleen maar met zijn woorden tewaarschuwen. Hij heeft ons ook persoonlijk het voorbeeld gegeven door depraktijk van het gebed boven alle andere dingen te verkiezen. Daarom isoleerdeHij zich voordurend om te bidden, en dat niet op willekeurige wijze, maar doorde nacht als tijd daarvoor te kiezen en de woestijn als plaats, opdat ook wijin staat werden om in eenzaamheid te bidden, door de menigte en het lawaai temijden.

 

      Daarom hebben onze vaderen dit hoge onderricht over het gebed ontvangen,alsof het van Christus zelf kwam. En ze hebben ervoor gekozen om te waken ingebed, op de wijze van de apostel Paulus, om vóór alles voortdurend in denabijheid van God te kunnen verblijven door het onophoudelijke gebed… Nietsvan buiten bereikt hen, want daardoor zou de zuiverheid van hun intellectkunnen veranderen, hetgeen hun waken zou kunnen verstoren. Daarom vervult hetwaken hen met vreugde en is dit het licht van de ziel.

 

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

Drieëenheidstroparia

Drieëenheidstroparia

 

 

drie eenheid 789.jpg

 

Uit de slaap ontwakend, vallen wij voor U neer, Algoede , en tot U, Almachtige, roepen wij de hymnen der engelen Heilige, heilig, heilig zijt Gij, o God. Door de gebeden van de Moeder Gods, ontferm U over ons.

Eer aan de Vader en de Zoon en de Heilige Geest.

Heer, Gij hebt mij doen opstaan; verlicht mijn geest en mijn hart, en open mijn mond om U te zingen :

Heilige, heilig, heilig, zijt Gij, o God. Door de gebeden van de Moeder Gods, ontferm U over ons.

Nu en altijd en in de eeuwen der eeuwen . Amen.

Onverwachts zal de Rechter komen om ieders daden openbaar te maken. Laat ons daarom roepen met vreze Gods : Heilig, heilig, heilig zijt Gij, o God. Door de gebeden van de Moeder Gods, ontferm U over ons.

Kyrie eleison, (Twaalfmaal)

Gregorius de Grote : Vrouw, u bent van uw ziekte verlost

Sint Gregorius de Grote (ca. 540-604), paus, kerkleraar.
Homilie over het Evangelie, nr 31

 

gregorius de Grote 4876.jpg

Gregorius de Grote

“Vrouw, u bent van uw ziekte verlost”

      “Jezus gaf op sabbat onderricht in de synagoge. Er was daar ook eenvrouw die al achttien jaar bezeten was door een geest die haar ziek maakte.Zij was helemaal krom en kon met geen mogelijkheid oprichten.” De zondaar diebezig is met de dingen van de aarde en niet die van de hemel zoekt, kanonmogelijk omhoog kijken: daar hij verlangens volgt die hem naar benedentrekken, verliest zijn ziel de oprechtheid en buigt zich, en hij ziet nietmeer waaraan hij voortdurend denkt. Keer uw harten om, geliefde zusters enbroeders, en bestudeer voortdurend uw gedachten die onophoudelijk in uw geestrondgaan. De een denkt aan het eergevoel, de ander aan het geld, weer eenander aan het vergroten van zijn bezit. Alle dingen zijn laag, en wanneer degeest erin investeert, als hij zich ernaar buigt, verliest hij zijn rechtheid.En omdat hij zich niet opheft om de dingen van boven te verlangen, is hijzoals de gebogen vrouw, die absoluut niet omhoog kan kijken…

      De psalmist heeft onze buiging goed beschreven als hij over zichzelfzegt, als een symbool voor de gehele mensheid: “Ik loop gebogen, diep gebukt”(Ps 38,7). Hij beschouwde de mens, hoewel geschapen om het licht van boven teaanschouwen, werd hij uit het paradijs geworpen door zijn zonden, en datdientengevolge de duisternis in zijn ziel heerst, welke hem de smaak laatverliezen in de dingen van boven en al zijn aandacht naar die van benedenbrengt… Als de mens het zicht op de zaken van de hemel verliest, en slechtsaan de benodigdheden van deze wereld denkt, zou hij ongetwijfeld gebogen envernederd worden, maar niet tot “het diepste”. Welnu daar niet alleen denoodzaak zijn gedachten laat vallen…, maar omdat bovendien het verbodenplezier hem vloert, is hij niet alleen gebogen, maar “diep gebukt”.

 

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org