Wat kan de Russisch-orthodoxe parochie voor Amsterdam betekenen ?

Wat kan de Russisch-orthodoxe parochie voor Amsterdam betekenen?

Door bruggenbouwers op 30 november 2009

De Russisch-orthodoxe Nikolaaparochie bestaat 35 jaar. Een goede gelegenheid om te kijken naar de plek van deze gemeenschap in Amsterdam. De parochie biedt een spiritueel huis aan meer dan 20 nationaliteiten. In 2006 verhuisde ze naar de Tichelkerk in de Jordaan, die geleidelijk vorm krijgt als een Orthodoxe basiliek. De diensten zijn in het Russisch én het Nederlands. Migranten vinden er de spiritualiteit van hun thuisland, maar ook een brug naar de Nederlandse maatschappij. Ook veel Nederlanders voelen zich er thuis. Een inspiratie voor Amsterdam?

ROK

Het symposium bekijkt de (potentiële) plaats van de kerk in de stad vanuit vier perspectieven: gemeente, civil society, andere kerken, de Orthodoxe gemeenschap.

Programma:
15.30 uur: Kerk open
16:00 uur: Openingsgebed m.m.v. monnikenkoor uit Chevetogne en kerkkoor
16:15 uur: “Wat kan de Russisch-orthodoxe parochie voor Amsterdam betekenen?”
Vier perspectieven:
– Burgemeester Job Cohen
– Hubert Smeets, ex-verslaggever NRC in Moskou, ex-hoofdredacteur De Groene Amsterdammer
– Jurjen Beumer, directeur van het project “Kerk in de Stad – Oecumenisch perspectief” (Haarlem)
– Archimandriet Meletios (Webber), abt uit Californië, specialist verslavingszorg, was anderhalf jaar gastpriester in Amsterdam
17.15 uur: Vragen en discussie (gespreksleider diaken Dr. Michael Bakker)
18.00 uur: Afsluiting symposium; receptie met Russische hapjes
19.30 uur: Uitvoering van het monnikenkoor uit Chevetogne (België)

Praktische gegevens:
Datum: vrijdag 4 december, 16:00
Locatie: Russisch-orthodoxe parochie “heilige Nikolaas”, Tichelkerk, Lijnbaansgracht 47-48, Amsterdam
Entree: gratis
Voor meer informatie/aanmeldingen:
office@orthodox.nl en www.orthodox.nl

orthodoxe berichten

 

Groot feest van de orthodoxe kathedraal van de heilige Aartsengelen Michaël en Gabriël te Brussel

 

8 november 2009

Het is met een bijzondere pracht dat de gedachtenis van de heilige Aartsengelenen werd gevierd in de Orthodoxe Kathedraal te Brussel.

Op de feestdag, zondag 8 november 2009, werd de Goddelijke Liturgie voorgegaan door Metropoliet Panteleimon van België en Exarch van de Nederland en Luxemburg (Oecumenisch Patriarchaat). Hij werd omringd door Metropoliet Athanasios van Achaïa (Directeur van de Griekse Kerk bij de Europese instellingen), van Bisschop Athenagoras van Sinope (hulpbisschop van het Belgisch Aartsbisdom), van de Archimandrieten Ignace en Théologos, van de Aartspriester Panagiotis Moschonas en de Priesters Theophile en Bartholomeüs D’huyvetter, de Aartsdiaken Emmanuel Mavrogiannakis en van de de Diaken Emmanuël Chrysakis, en in aanwezigheid van veel gelovigen.

Waren ook aanwezig : Zijne Excellentie de Ambassadeur van Griekenland Dhr. Georges Papadopoulos, Zijne Excellentie de Ambassadeur van Cyprus Dhr. Constantin Iliadis, de Consul Generaal van Griekenland Mevr. Catherine Nassika, de chef van de griekse militaite aanwezigheid bij de Navo Generaal Jean Menagias, de Archontes van de Grote Kerk van Christus en talrijke gelovigen.

Op het einde van de Goddelijke Liturgie, werd een Doxologie ingezet ter ere van het feest van het Oecumenisch Patriarchaat van Constantinopel. De Eerwaarde Aartspriester Panagiotis Moschonas, maakte in zijn homilie een historische verwijzing naar het Oecumenisch Patriarchaat van Constantinopel, daarbij het groot belang ervan benadrukkend, gisteren en vandaag.

Nadien werd de zegen gegeven aan  een nieuwe Archont van de Grote en Heilige Kerk van Christus van het Oecumenisch Patriarchaat, Dhr. Stylianos Kyparidis.

Een grote receptie moest alles besluiten. Alle aanwezigen hadden ook de gelegenheid om folkloristische dansen te bewonderen die de diverse griekse verenigingen in Brussel vertegenwoordigden.


Washington – Zijne Al-heiligheid de Oecumenische Patriarch Bartholomeüs  werd vandaag op het Witte Huis door president Barack Obama in het ovale bureau ontvangen. Dit was een wederkerig bezoek naar aanleiding van het bezoek dat de president bracht aan Patriarch Bartholomeüs op 7 April, toen de President zijn eerste overzeese reis maakte naar een moslimland – Turkije. Zij hebben hun gesprekken verdergezet over het recent gesloten symposium over het milieu, gehouden op de Mississippi Rivier en de heropening van de Theologische school van Halki.

“De President, met zijn vriendelijkheid en openheid ontving mij en mijn delegatie met liefde en eer” zei Zijne Al-heiligheid aan de pers toen hij het Witte Huis verliet.

Gedurende de meer dan een half durende  ontmoeting. Had de Oecumenische Patriarch het over de klimaatsverandering en hij loofde de President voor zijn initiatieven, en hij spoorde de President aan om een intensievere campagne te voeren omwille van  zijn ecologische verantwoordelijkheid. Van zijn kant dankte President Obama de Oecumenische Patriarch voor zijn moreel en ethisch leiderschap voor alle geloofsgemeenschappen in verband met de aangelegenheden van het milieu. Bijzonder dankte de President Zijne Al heiligheid voor het recent gehouden symposium op de Mississippi Rivier en zijn openingstoespraak. Beiden  deelden hun ervaring mee over de “Lower Ninth Ward”(=plaats in New orleans) en hun bekommernis voor de renovatie van deze wijk van New Orleans.

President Obama drukte zijn bewondering uit voor de unieke rol van de Oecumenische Patriarch als de leider van de orthodox christelijke wereld, en het unieke karakter van het Oecumenisch Patriarchaat als institutie. Hij drukte ten overstaan van Zijne Al Heiligheid zijn verbintenis uit voor de heropening van de Theologische school van Halki. Hij benadrukte hierbij het grote voordeel dat Turkije zelf zou hebben bij de volledige opening van de school van Halki.

Op het einde van hun belangrijke bijeenkomst verzekerde de Oecumenische Patriarch Bartholomeüs de President van zijn gebeden voor zijn initiatieven op het vlak van de gezondheidszorg voor het belang van de armen en de hulpelozen.

Bij de bijeenkomst van de President met zijne Al Heiligheid waren van het Witte Huis : Tom Donilon, Assistent van de President, Afgevaardigde Adviseur  van de Nationale veiligheidsdienst ; Elizabeth Sherwood-Randall, de Speciale assistent van de President en Senior Directeur voor Europese zaken; Joshua DuBois, Directeur van de dienst voor Geloofsaangelegenheden; Bridget Brink, Directeur voor de gebieden rond de Egeïsche zee en de zuid Caucasus. De entourage van de Oecumenische Patriarch bestond uit  : Aartsbisschop Demetrios van America, Geronta  Metropoliet Athanasios van Chalcedon, Metropoliet Emmanuel van Frankrijk, Metropoliet Ambrosios van Korea en Protopresbyter Alexander Karloutsos.


Universiteit van Fordham verleent de hoogste onderscheiding aan de Oecumenische Patriarch Bartholomeüs.

New York – 28.10.2009 De universiteit van Fordham verleende gisteren de hoogste eer, het Eervolle Doctoraat in de Rechten aan Zijne Al-heiligheid de Oecumensiche Patriarch Bartholomeüs, “voor zijn bijzondere verdiensten aan de wereldgemeenschap en voor de principen die hij onophoudelijk steunt

De plechtige en historische ceremonie van de toekenning werd gehouden in de Kerk van de Universiteit op de ‘Rose Hill’ campus in de Bronx, New York, en werd bijgewoond door honderden mensen, officiëlen van de universiteit en mandatarissen, professoren en studenten, priesters van de Rooms Katholieke Kerk en van de Grieks Orthodoxe Kerken, hooggëeerde gasten en honderden gelovigen

“Het is een genade uwe All Heiligheid  te verwelkomen” zei Stephen freedman, Senior Vice President en ‘Chief Academic Officer”, die de ceremoniemeester was. Zijne excellentie Timothy M.Dolan, de Rooms Katholieke Aartsbisschop van New York deed het openingsgebed.

“AXIOS” (betekent “waardig” in het Grieks), werd verschillende malen geroepen door de President , de Eerwaarde Joseph M McShane, S.J, toen deze het werk van de Oecumenische Patriarch voor de oecumenische dialoog in het licht stelde alsook zijn toewijding voor de promotie van de vrede en zijn toewijding op het vlak van het milieu

Zijne eminentie Edward Kardinaal Egan, Pauselijk gedelegeerde van zijne Heiligheid Benedictus XVI bracht het welkomstwoord en de broederlijke groet van de Paus en in zijn commentaar onderlijnde hij het belang van de dialoog welke ons op een dag zal leiden tot eenheid, wat ‘ de wens is van onze Heer Jezus Christus.’

 

Fr.McShane las de gelegenheids toespraak  voor en samen met John N.Tognino, de  voorzitter van de Raad van Bestuur overhandigden zij de eervolle vermelding aan Zijne All-Heiligheid. Het Fordham Universitair koor zond het Polychronion ter ere van de Oecumenische Patriarch ( een gebedshymne voor gezondheid en vele vruchtbare jaren).

 

Zijne All Heiligheid gaf een belangrijke toespraak getiteld ” Gods Aanwezigheid onderscheiden in de Wereld” waarin hij  de klemtoon legde op ” het primaat van de oecumene of de waarde van open te staan in een wereld dat van ons verwacht ‘altijd voorbereid te zijn om een antwoord te geven aan iedereen die ons vraagt waarom er reden tot hoop is in ons’ (1 Petrus 3,15). Tot besluit vatte zijne All Heiligheid het thema van zijn uiteenzetting samen :

 

“Openheid van hart, openheid naar de ander toe, en openheid naar de schepping. Ons tijdperk vraagt niet minder dan openheid voor ieder van ons.wij horen dikwijls spreken dat onze wereld in crisis is. Ja, nog nooit in de geschiedenis  hebben mensen de gelegenheid gehad om zoveel positieve veranderingen voor zoveel mensen te brengen doorheen ontmoetingen en dialoog”.

 

Zijne Eminentie Aartsbisschop Demetrios van Amerika gaf een  diepzinnige en opbouwende zegen op het einde van de plechtigheid.

Feestdag heilige Apostel Andreas

ORTHODOXE PAROCHIE HEILIGE APOSTEL ANDREAS  TE  GENT

PAROCHIEFEEST

FEESTDAG VAN DE HEILIGE APOSTEL EN EERSTGEROEPENE ANDREAS

Pontificale Goddelijke Liturgie voorgegaan door Metropoliet Panteleimon

Andreas
 

Lezingen

Apostellezing : 1 Kor.4,9-16

Want ons, apostelen, heeft God volgens mij de minste plaats toegewezen, die van ter dood veroordeelden. Wij zijn een schouwspel geworden voor heel de wereld, voor engelen en voor mensen: wij zijn dwaas ter wille van Christus, en u bent zo verstandig in Christus! Wij zijn zwak, u bent sterk; u geëerd, wij geminacht.Tot nu toe lijden wij honger en dorst. Wij zijn naakt en krijgen slaag, wij zijn dakloos en matten ons af om met eigen handen de kost te verdienen. Worden wij uitgescholden, dan zegenen wij; worden wij vervolgd, dan verdragen wij het; op smaad antwoorden wij minzaam. Wij worden nog steeds behandeld als het schuim der aarde, als het uitvaagsel van de maatschappij.
     Niet om u beschaamd te maken schrijf ik dit, maar om u te vermanen als mijn dierbare kinderen. Misschien hebt u in Christus duizend opvoeders, maar veel vaders hebt u niet. Ik ben het die u door het evangelie in Christus Jezus heb verwekt. Ik mag u dus aansporen: neem een voorbeeld aan mij.

 

Evangelielezing : Joh.1,35-51

De eerste leerlingen
     De volgende dag was Johannes daar weer; twee van zijn leerlingen waren bij hem. Hij richtte zijn blik op Jezus, die daar langskwam, en zei: ‘Daar is het lam van God.’ De twee leerlingen gaven gehoor aan zijn woord en volgden Jezus. Jezus keerde zich om, zag dat ze Hem volgden en sprak hen aan: ‘Zoeken jullie iets?’ Ze zeiden: ‘Rabbi (dat betekent: meester), waar houdt U uw verblijf?’ Hij antwoordde: ‘Kom mee en je zult het zien.’ Ze gingen mee, en zagen waar Hij zijn verblijf hield. En ze verbleven die dag bij Hem. Het was ongeveer het tiende uur.
     Andreas, de broer van Simon Petrus, was een van die twee die naar Johannes hadden geluisterd en Jezus waren gevolgd. De eerste die hij ging opzoeken was zijn broer Simon. ‘We hebben de Messias gevonden!’ zei hij. (Messias betekent: gezalfde.) Daarop bracht hij hem bij Jezus. Jezus richtte zijn blik op hem en zei: ‘Jij
* bent Simon, de zoon van Johannes; voortaan zul je Kefas heten.’ (Dat betekent: rots).

Jezus roept Filippus en Natanaël
     De volgende dag, toen Hij besloten had om naar Galilea te gaan, ontmoette Hij Filippus. ‘Volg Mij’, zei Jezus tegen hem. Filippus was afkomstig uit Betsaïda, de stad waar ook Andreas en Petrus vandaan kwamen. Filippus ging Natanaël opzoeken en zei tegen hem: ‘Degene over wie Mozes in de Wet en ook de profeten hebben geschreven, die hebben we gevonden: Jezus, de zoon van Jozef, uit Nazaret.’ ‘Nazaret?’ zei Natanaël. ‘Kan daar iets goeds vandaan komen?’ Maar Filippus hield vol: ‘Kom mee en je zult het zien.’ Jezus zag dat Natanaël naar Hem toe kwam en zei over hem: ‘Daar heb je een echte Israëliet, in wie geen oneerlijkheid is.’ ‘Waar kent U mij van?’ vroeg Natanaël. Jezus gaf hem ten antwoord: ‘Nog voordat Filippus je kwam roepen, toen je onder de vijgenboom* zat, had Ik je al gezien.’ ‘Rabbi,’ zei Natanaël, ‘U bent de Zoon van God, U bent de koning van Israël!’ Waarop Jezus zei: ‘Je gelooft dus omdat Ik zei dat Ik je gezien heb onder de vijgenboom? Je zult nog grotere dingen zien!’ En Hij voegde eraan toe: ‘Waarachtig, Ik verzeker jullie: je zult zien hoe de hemel* geopend is en Gods engelen opstijgen en neerdalen boven de Mensenzoon.

Gent-buiten-1

Ochtendgebed

Gebedsregel van de Heilige Serafim van Sarov  (2 januari)

voor wie moeite heeft om de “klassieke ochtendgebeden” te lezen.

 

De Heilige Serafim van Sarov geeft de volgende raad.
Wanneer je wakker wordt, probeer dan in plaats van het ochtendgebed drie keer het Onze Vader te bidden, drie keer het Moeder Gods Verheug U, en drie keer de geloofsbelijdenis. Daarna doe je wat je wil.
Hou voor de middag steeds het Jezusgebed (“Heer Jezus Christus, zoon van God, ontferm U”) of “Heer, Ontferm U” in je hoofd, en na de middag “Alheilige Moeder Gods, red mij, zonda(a)r(es)”.
Herhaal voor je gaat slapen dezelfde regel als ’s morgens.
 
Als je dat doet, kan je een heel hoog niveau van geestelijk leven bereiken, want in deze drie gebeden staan de belangrijkste grondslagen van het christelijk geloof. Het eerste gebed is van Christus zelf, en het voorbeeld van alle gebeden. Het tweede is het gebed van de aartsengel aan de Moeder Gods. Het derde is het gebed met alle dogma’s.

 

Onze Vader (gebed des Heren)
Onze Vader
Die in de hemelen zijt
Geheiligd zij Uw naam
Uw rijk kome
Uw wil geschiede op aarde als in de hemel
Geef ons heden ons dagelijks brood
En vergeef ons onze schulden
Gelijk ook wij vergeven aan onze schuldenaren
En leid ons niet in bekoring
Maar verlos ons van de kwade
Amen.
 
Moeder Gods verheug U
Moeder Gods en Maagd, verheug U begenadigde Maria. De Heer is met U, gij zijt gezegend onder de vrouwen, en gezegend is de vrucht van uw schoot, want gij hebt gebaard de Verlosser van onze zielen.
 
Geloofsbelijdenis
1. Ik geloof in een God de almachtige vader, schepper van hemel en aarde, van al het zichtbare en onzichtbare.

2. En in één Heer Jezus Christus, de eniggeboren Zoon van God, geboren uit de Vader voor alle eeuwen. Licht uit licht, ware God uit de ware God, geboren niet geschapen, één in wezen met de Vader en door wie alles geworden is.

3. Die om ons mensen, en om onze verlossing uit de hemel is nedergedaald, en vlees heeft aangenomen door de Heilige Geest uit de maagd Maria en mens geworden is.
4. Die voor ons onder Pontius Pilatus gekruisigd is, geleden heeft en begraven is;

5. Die opgestaan is op de derde dag volgens de schriften;

6. Die opgevaren is ten hemel en zetelt aan de rechterhand van de Vader;

7. Die zal wederkeren in heerlijkheid om levenden en doden te oordelen, en aan Wiens rijk geen einde zal zijn.

8. En in de Heilige Geest, Heer en Levendmaker, die uitgaat van de Vader, die aanbeden en verheerlijkt wordt tezamen met de Vader en de Zoon, die door de profeten gesproken heeft.
9. In in een heilige, katholieke en apostolische Kerk.

10. Ik geloof in één doop tot vergeving van zonden.

11. Ik verwacht de opstanding van de doden,

12. En het leven van de komende eeuwigheid.

Amen.

(Met dank  : Bert Genbrugge)

 

Cyrillus van Alexandrië : Wanneer dat alles staat te gebeuren….

H. Cyrillus van Alexandrië ((380-444), bisschop, Kerkleraar
Over Jesaja, III, 1


Cyrillos van Alexandrië 159

“Wanneer dat alles staat te gebeuren, richt je dan op en hef je hoofd, want jullie verlossing is nabij”

      “Hun stad hebt u tot een bouwval gemaakt, hun versterkte vesting tot een ruïne; het bolwerk van barbaren is geen stad meer, nooit zal ze worden herbouwd. Daarom zal het gewelddadige volk u eren.” (Jes 25,2-3) Het behoort aan “het trouwe beleid” (v.1) van de Almachtige God en aan zijn betrouwbare advies, dat de “versterkte steden” omvergeworpen zijn en “tot een ruïne zijn gemaakt”, dat ze “op hun grondvesten” schudden en zonder hoop om zich ooit weer op te kunnen heffen: “Ze zal nooit meer herbouwd worden”, zegt de tekst. Deze verwoeste steden, zijn, volgens ons, niet die je met je zintuigen waar kunt nemen, het zijn niet de mensen die erin leven. Maar hier gaat het naar ons idee eerder om kwade en vijandige machten, en vooral om Satan, die hier een stad en een “vesting” wordt genoemd.

      Toen Emmanuel verschenen is en schitterde over de wereld, zijn de slechte troepen van tegenkrachten verwoest, Satan werd omvergeworpen “op zijn grondvesten”; hij is gevallen, hij is voor altijd verzwakt en hoeft er niet meer op te hopen dat hij zich op een dag weer kan verheffen, ook zijn hoofd kan hij niet meer opheffen.

      Daarom “zegent het arme volk en de stad van de onderdrukten U” (LXX). Israël werd geroepen tot kennis van God door de pedagogie van de Wet, hij werd door God vervuld van al het goede. Ja, hij werd gered en heeft als erfenis het beloofde land ontvangen. Maar de meerderheid van andere naties onder de hemel waren van dit geestelijk goed verstoken… Toen Christus als persoon verschenen is en door het verjagen van de tirannie van de duivel, Hij hen naar zijn God en Vader heeft geleid en heeft Hij ze verrijkt met het licht van de waarheid, door de deelname aan de goddelijke heerlijkheid, door de grootheid van het leven naar het Evangelie. Daarom hebben ze dankgebeden aan God de Vader in de hymnen laten ontspringen: “Ja, Heer, U hebt gedaan wat U van oudsher hebt beloofd” (Lc 1,70), “door de machten die de wereld bezetten omver te werpen” (Ef 6,12), zoals men de vestingen verwoest. “Daarom zal dit arme volk U zegenen en alle steden U verheerlijken.”

Bron : Dagelijks evangelie : www.evangelizo.org

Bartholomeüs : De eenheid als roeping

De eenheid als roeping, bekering en zending

Oecumenisch Patriarch Bartholomeüs Ie

Naar aanleiding van de plenaire sessie van ‘Foi et Constitution’, de theologische commissie van de oecumenische Raad van Kerken (ORK), die gehouden werd van de 7e tot de 13e october te Kolympari in Kreta (Griekenland), heeft de oecumenische patriarch Bartholomeüs Ie, die hiervoor speciaal uit Istanbul was gekomen, de openingstoespraak gehouden over het thema : ” De eenheid als roeping, bekering en zending”.

Bartholomeüs Ie, 69 jaar oud en sedert november 1991 aartsbisschop van Constantinopel en oecumenisch patriarch, en als zodanig primus inter pares (eerste onder zijn gelijken) in het episcopaat van de orthodoxe Kerk. Hij voelt zich zeer betrokken bij de dialoog tussen de christenen, voornamelijk tussen de orthodoxe Kerk en de rooms Katholieke Kerk. Hij is bekend voor zijn nooit aflatende ijver om ook de dialoog en de verzoening te bevorderen tussen de christelijke wereld, de Moslims en de Joden. Hij heeft ook heel wat initiatieven opgezet met als doel : de bescherming van de natuurlijke omgeving.

(…) Het thema van deze plenaire sessie is : “Geroepen om één Kerk te zijn; zij zullen verenigd zijn in uw handen”.(…). Laten wij ons inspannen om samen ons engagement te hernieuwen ten dienste van de dialoog en de eenheid, en laten wij er zorg voor dragen dat onze besprekingen een offerande zijn aan God in het gebed, om aldus ons verlangen “dat allen één zijn” uit te drukken (Joh.17,21), als antwoord op het bevel en het appèl van onze Heer.

De eenheid als roeping

In dit engagement echter, willen wij beginnen met dankzeggingen  en verheerlijking opdat wij ons datgene zouden opleggen, wat wij in de gedachte en de orthodoxe spiritualiteit noemen : de apophatische benadering. Het apophatische onderricht steunt op de overtuiging dat God van nature en als definitie boven het menselijk begrijpen staat; anders, indien wij God zouden kunnen begrijpen en vatten, dan zou God, God niet zijn. Dit is het onderricht van de grote mystiekers zoals de heilige Gregorios van Nyssa, in de 4e eeuw, en de heilige Gregorios Palamas in de 14e eeuw, die de radicale transcendentie alsmede de relatieve immanentie van God hebben onderlijnd. Zij steunden hun theologie op de principiële bevestigingen van de Schrift, volgens dewelke “niemand God kan zien” (Ex 33,20; Joh.4,12; Joh.1,18). Deze Kerkvaders hebben God verkondigd als zijnde onkenbaar en nochtans persoonlijk gekend. God als onzichtbaar en nochtans bereikbaar. God  als veraf en nochtans intens nabij – de oneindige en onbereikbare God die intiem wordt en zich in de wereld heeft geïncarneerd.  De onkenbaarheid en de onbereikbaarheid van God verplicht  ons finaal tot een geest van nederigheid en aanbidding.

Indien de apophatische houding ons vertrekpunt is, dan kunnen wij naar waarde beoordelen hoe de eenheid van de Kerk, zoals de eenheid van God, een zoektocht is die nooit eindigt, een reis die altijd blijft duren. Zelfs in het komende tijdperk, zoals de heilige Gregorios van Nysse zei, is de groei in het goddelijk leven zonder einde en van een oneindige volmaaktheid; zij is in feite een constante vooruitgang doorheen etappen van voortdurende vervolmaking. Deze oriëntering eist van ons de bekwaamheid tot geduld veeleer dan ongeduld. Wij zouden ons niet mogen laten frustreren door onze menselijke beperktheden die ongelukkiglijk de oorzaak zijn van onze meningsverschillen en onze verdeeldheden. Ons volhardend  en altijd actueel zoeken naar eenheid getuigt van het feit dat datgene wat wij nastreven zich zal voltrekken volgens de tijd van God en niet volgens de onze; zij is op dezelfde wijze de vrucht van de hemelse genade en het goddelijke kairos.

De eenheid als bekering

Indien de eenheid – die wij met volharding nog altijd nastreven – effectief een gave van God is, dan eist zij een gevoel van diepe nederigheid en geen hoogmoedige, opdringende houding, wat dat ook moge zijn. Dit betekent dat wij geroepen zijn om de anderen te leren kennen in zoverre dat zij ons kunnen inspireren met hun getuigenissen in de tijd. Dit impliceert tegelijk dat ,als wij onze wijze van handelen opleggen – of zij  nu “conservatief” of “liberaal” is – aan anderen, dat een teken is van arrogantie en hypocrisie. De authentieke nederigheid vereist van ons allen een opening naar het verleden en de toekomst; met andere woorden, naar het voorbeeld van de oude god Janus, worden wij opgeroepen om te getuigen van het respect voor de beleefde wegen van het verleden en de beschouwing van de toekomstige stad die wij nastreven (Hebr.132,14). Dit  terugkeren naar het verleden maakt zeker deel uit van de bekering.

Uit : SOP

Vertaling : Kris Biesbroeck