Bezinning van de week : Allen houden Johannes de Doper voor een profeet

H. Beda de Eerbiedwaardige (ca 673-735), monnik, Kerkleraar  
Sermon n°1 ; CCL 122, 2

“Allen houden Johannes voor een profeet”

 

Johannes de doper

 

      Als we ons afvragen waarom Johannes doopte, terwijl zijn doop onze zonden niet kon wegnemen, is de reden daarvoor duidelijk, het is om trouw te zijn aan zijn missie als voorloper, hij moest dopen vòòr de Heer evenals dat hij vòòr Hem geboren is en dat hij vòòr Hem predikte en dat hij vòòr Hem stierf. Tegelijkertijd was het om te verhinderen dat een jaloerse strijd tussen de farizeeërs en de schriftgeleerden grip zou krijgen op de missie van de Heer, in geval dat Hij als eerste de mensen zou dopen. “Waar kwam de doop van Johannes vandaan? Uit de hemel of van de mensen?” Aangezien ze niet zouden durven ontkennen dat het van de hemel kwam, zouden ze gedwongen zijn om te erkennen dat de werken van Degene waarover Johannes predikte, ook vervuld werden met een kracht die uit de hemel kwam.

      Ook als de doop van Johannes de zonden niet kwijtschold, was het toch al met al niet zonder vrucht voor hen die het ontvingen… Het was een teken van geloof en berouw, dat wil zeggen dat ze eraan herinnerd werden dat allen moesten afzien van de zonde, aalmoezen moesten geven, in Christus geloven, en zich haasten naar de doop, op het moment dat Hij verscheen, om daar gewassen te worden opdat hun zonden kwijt gescholden werden. Overigens vertegenwoordigt de woestijn waarin Johannes verbleef, het leven van heiligen die van het plezier van de wereld zijn afgesneden. Of ze nu leven in eenzaamheid of midden in de menigte, ze proberen onophoudelijk hun ziel te onthechten aan de verlangens van de huidige wereld; ze vinden hun vreugde slechts in het verbonden zijn met God in het geheim van hun hart, en hopen slechts op Hem. Naar die eenzaamheid van de ziel, die zo dierbaar is voor God, wenste de profeet te gaan, door de redding van de Heilige Geest, toen hij zei: “Had ik maar vleugels als een duif, dan kon ik wegvliegen en ergens anders wonen” (Ps 55,7).

Bron : Dagelijks evangelie : Contact-nl@evangelizo.org

27e zongag na Pinksteren – 13e na de Kruisverheffing

27e zondag na Pinksteren – 13e na de Kruisverheffing

 Zondag van de genealogie van de Heer

genealogie 333 

 

Eerste Lezing : Hebr.11,9-10, 1740

9 Door zijn geloof trok hij naar het land dat hem beloofd was maar hem nog niet toebehoorde. Samen met Isaak en Jakob, mede-erfgenamen van de belofte, woonde hij daar in tenten 10 omdat hij uitzag naar een stad met fundamenten, door God zelf ontworpen en gebouwd.

17 Door zijn geloof kon Abraham, toen hij op de proef werd gesteld, Isaak als offer opdragen. Hij die de beloften had ontvangen, was bereid zijn enige zoon te offeren. 18 Terwijl er tegen hem gezegd was: ‘Alleen door Isaak zul je nageslacht krijgen,’ 19 zei hij bij zichzelf dat het voor God mogelijk moest zijn iemand uit de dood op te wekken, en daarom kreeg hij hem ook terug, bij wijze van voorafbeelding. 20 Door zijn geloof zegende Isaak Jakob en Esau, en hij dacht daarbij aan wat er in de toekomst zou gebeuren. 21 Door zijn geloof kon Jakob op zijn sterfbed de beide zonen van Jozef zegenen; daarna knielde hij neer, steunend op de greep van zijn stok. 22 Door zijn geloof sprak Jozef aan het eind van zijn leven al over de uittocht van het volk van Israël en gaf hij opdracht zijn gebeente dan mee te nemen. 23 Door hun geloof konden Mozes’ ouders hem na zijn geboorte drie maanden verborgen houden. Ze vonden hun kind erg mooi en waren niet bang voor het bevel van de koning. 24 Door zijn geloof weigerde Mozes, toen hij volwassen werd, aangesproken te worden als zoon van een dochter van de farao. 25 Liever werd hij even slecht behandeld als het volk van God dan dat hij vluchtig voordeel had bij de zonde; 26 omdat hij uitzag naar de beloning waardeerde hij de smaad van Christus hoger dan de schatten van Egypte. 27 Door zijn geloof verliet hij Egypte zonder angst voor de woede van de koning; hij volhardde, als zag hij de Onzienlijke. 28 Door zijn geloof liet hij het pesachfeest vieren, en de deurposten met bloed besprenkelen opdat de doodsengel hun eerstgeborenen geen haar zou krenken. 29 Door het geloof kon het volk door de Rode Zee trekken als over droog land; toen de Egyptenaren dat ook probeerden werden ze verzwolgen. 30 Door dat geloof vielen de muren van Jericho toen het volk er zeven dagen lang omheen getrokken was. 31 Door haar geloof ontving de hoer Rachab de verkenners gastvrij in haar huis en is ze niet met de ongehoorzame bewoners van haar stad omgekomen.32 Wat valt hier nog aan toe te voegen? De tijd ontbreekt me om te vertellen over Gideon en Barak, Simson en Jefta, David en Samuel, en over de profeten, 33 die door hun geloof koninkrijken overwonnen, gerechtigheid lieten gelden, en kregen wat hun beloofd was; die leeuwen de muil toeklemden, 34 aan vuur de laaiende kracht ontnamen en ontkwamen aan de houw van het zwaard; die hun zwakheid krachtig overwonnen, in de oorlog machtige helden werden en vijandelijke legers op de vlucht joegen. 35 Vrouwen kregen hun doden terug doordat die uit de dood opstonden. Anderen werden gemarteld tot de dood erop volgde en wilden van geen vrijlating weten, omdat ze uitzagen naar een betere opstanding. 36 Weer anderen kregen te maken met bespotting en geseling, zelfs met arrestatie en gevangenschap. 37 Ze werden gestenigd of doormidden gezaagd, of stierven door een moordend zwaard. Ze zwierven rond in schapenvachten of geitenvellen, berooid, vernederd en mishandeld. 38 Ze doolden door verlaten oorden en berggebieden en verscholen zich in grotten en holen onder de grond. Ze waren voor de wereld te goed. 39 Al deze mensen, die van oudsher om hun geloof geprezen worden, hebben de belofte niet in vervulling zien gaan 40 omdat God voor ons iets beters had voorzien, en hij hen niet zonder ons de volmaaktheid wilde laten bereiken.

Evangelie : Matth. 1,1-25

1 Overzicht van de afstamming van Jezus Christus, zoon van David, zoon van Abraham.2 Abraham verwekte Isaak, Isaak verwekte Jakob, Jakob verwekte Juda en zijn broers, 3 Juda verwekte Peres en Zerach bij Tamar, Peres verwekte Chesron, Chesron verwekte Aram, 4 Aram verwekte Amminadab, Amminadab verwekte Nachson, Nachson verwekte Salmon, 5 Salmon verwekte Boaz bij Rachab, Boaz verwekte Obed bij Ruth, Obed verwekte Isaï, 6 Isaï verwekte David, de koning.David verwekte Salomo bij de vrouw van Uria, 7 Salomo verwekte Rechabeam, Rechabeam verwekte Abia, Abia verwekte Asaf, 8 Asaf verwekte Josafat, Josafat verwekte Joram, Joram verwekte Uzzia, 9 Uzzia verwekte Jotam, Jotam verwekte Achaz, Achaz verwekte Hizkia, 10 Hizkia verwekte Manasse, Manasse verwekte Amos, Amos verwekte Josia, 11 Josia verwekte Jechonja en zijn broers ten tijde van de Babylonische ballingschap.12 Na de Babylonische ballingschap verwekte Jechonja Sealtiël, Sealtiël verwekte Zerubbabel, 13 Zerubbabel verwekte Abiud, Abiud verwekte Eljakim, Eljakim verwekte Azor, 14 Azor verwekte Sadok, Sadok verwekte Achim, Achim verwekte Eliud, 15 Eliud verwekte Eleazar, Eleazar verwekte Mattan, Mattan verwekte Jakob, 16 Jakob verwekte Jozef, de man van Maria. Bij haar werd Jezus verwekt, die Christus genoemd wordt.17 Van Abraham tot David telt de lijst dus veertien generaties, van David tot de Babylonische ballingschap veertien generaties, en van de Babylonische ballingschap tot Christus veertien generaties.18 De afkomst van Jezus Christus was als volgt. Toen zijn moeder Maria al was uitgehuwelijkt aan Jozef maar nog niet bij hem woonde, bleek ze zwanger te zijn door de heilige Geest. 19 Haar man Jozef, die een rechtschapen mens was, wilde haar niet in opspraak brengen en dacht erover haar in het geheim te verstoten. 20 Toen hij dit overwoog, verscheen hem in een droom een engel van de Heer. De engel zei: ‘Jozef, zoon van David, wees niet bang je vrouw Maria bij je te nemen, want het kind dat ze draagt is verwekt door de heilige Geest. 21 Ze zal een zoon baren. Geef hem de naam Jezus, want hij zal zijn volk bevrijden van hun zonden.’ 22 Dit alles is gebeurd opdat in vervulling zou gaan wat bij monde van de profeet door de Heer is gezegd: 23 ‘De maagd zal zwanger zijn en een zoon baren, en men zal hem de naam Immanuel geven,’ wat in onze taal betekent ‘God met ons’. 24 Jozef werd wakker en deed wat de engel van de Heer hem had opgedragen: hij nam haar bij zich als zijn vrouw, 25 maar hij had geen gemeenschap met haar voordat ze haar zoon gebaard had. En hij gaf hem de naam Jezus

 

 

 

Bezinning van de week : Hij kwam in de wereld om van het Licht te getuigen

H. Augustinus (354-430), bisschop van Hippo (Noord Afrika) en Kerkleraar
Overwegingen over het evangelie van Johannes, nr 2, §5-7

“Hij kwam om van het Licht te getuigen”

 

Geboorte jezus 888 (325 x 457)

      Hoe is Christus gekomen ? Hij is verschenen als mens. Omdat Hij mens was voor zover dat God in Hem verborgen was, werd een opmerkelijk mens voor Hem uitgestuurd om te laten zien, dat Hij, de Christus, meer dan slechts een mens was… Wie was hij die getuigen moest van het Licht? Een opmerkelijk wezen, die Johannes, een mens met hoge verdienste, van buitengewone genade, van een grote verheffing. Bewonder hem, maar zoals men een berg bewondert: de berg blijft in de duisternis, als het licht deze berg niet omhult: “Die man was het Licht niet”. Neem geen berg als het licht; loop jezelf er niet tegen stuk door te proberen om daar redding te vinden.

      En wat moet men vervolgens bewonderen? De berg, maar als berg. Verhef je tot Degene die de berg verlicht, die gereed is om als eerste de stralen van de zon te ontvangen, om ze vervolgens door te sturen naar jouw ogen… Van onze ogen zegt men ook dat het lichten zijn; en toch als men ’s nachts de lamp niet aandoet, of als de zon niet opkomt gedurende de dag, dan openen onze ogen zich tevergeefs. Johannes zelf was in de duisternis, voordat hij verlicht werd; hij werd pas licht door die verlichting. Als hij de stralen van het Licht niet had ontvangen, zou hij net als de anderen in de duisternis zijn gebleven…

      En waar is het Licht zelf? “Het ware Licht, dat ieder mens verlicht en naar de wereld kwam”? (Joh 1,7). Als Hij elke mens verlicht, verlicht Hij ook Johannes, door wie Hij zich wilde openbaren… Hij kwam voor de gebrekkige inzichten, voor de gewonde harten, voor de zielen met zieke ogen…, van de mensen die niet in staat waren om Hem direct te zien. Hij heeft Johannes met zijn stralen bedekt. Door te verkondigen werd hij zelf verlicht, heeft Johannes Degene die verlicht, Degene die verheldert, Degene die de bron van alles is, laten kennen.

 Bron : Dagelijks evangelie : Contact-nl@evangelizo.org

 

Kerk van Christus Verlosser

Symbool van een religieus reveil

Door GEERD GROOT-KOERKAMP
 

 

Kerk van Christus verlodder

 

Kerk van Christus Verlosser

[WEBLOG MOSKOU] Ergens begin jaren negentig schreef ik voor de krant een stuk over de kathedraal van Christus de Verlosser. De Russische patriarch Aleksej II (r) knoopte betrekkingen aan met leiders zoals Poetin (l). Het enorme witmarmeren gebouw domineerde samen met het Kremlin het pre-revolutionaire Moskou. Veertig jaar lang was eraan gewerkt. De kerk was een monument voor de gevallenen in de oorlog van 1812 tegen Napoleon. Op last van Sovjet-dictator Stalin werd de kerk in 1931 opgeblazen om plaats te maken voor een gigantisch Paleis der Sovjets dat nooit verder is gekomen dan het fundament. Na de oorlog kwam er een openluchtzwembad.

In 1991 viel het doek voor het communisme. De belangstelling voor religie bloeide op na tientallen jaren van anti-religieuze campagnes. Door de communisten gesloten of verwoeste kerken werden met vereende krachten en vaak beperkte middelen weer opgeknapt of geheel nieuw opgebouwd, zoals de kleine Kazan-kathedraal op de hoek van het Rode Plein, die in de jaren dertig had plaatsgemaakt voor een openbaar toilet.

In het parkje vlakbij het openluchtzwembad verrees een kruis, ter herinnering aan de machtige kathedraal die er eens stond en, wie weet, misschien ooit weer zou worden opgebouwd. En elke dag kwam een priester naar dat kruis om er in de open lucht een gebedsdienst te houden. Meestal was hij alleen en werd hij wat meewarig aangekeken door passerende wandelaars. Je moest wel een enorme fantast zijn om te denken dat die kerk hier ooit nog eens zou herrijzen. Maar het wonder geschiedde, in recordtempo, met inzet van zwaar materieel, beton en bovenal veel geld. Vandaag is de Verlosserskathedraal opnieuw een van de belangrijkste heiligdommen van de Russisch-orthodoxe kerk en niet meer weg te denken uit de skyline van Moskou.

Patriarch Aleksi II, aangetreden in 1990, overzag de wederopleving van het orthodoxe geloof in Rusland en de herrijzenis van deze en talloze andere kerken en kloosters. In de herbouwde Verlosserskerk leidde hij de nachtdiensten met Pasen en Kerstmis, steevast in aanwezigheid van de Russische leiders met wie hij nauwe banden onderhield. Op 5 december overleed Aleksi en meer dan 100 duizend mensen maakten gedurende enkele dagen en nachten de gang naar de Verlosserskerk om daar afscheid van hem te nemen.

Als ik op een van die avonden langs de rij loop is hij meer dan een kilometer lang. Om de kerk binnen te komen moet je soms zeven tot acht uur in de rij staan. ,,We zijn hier om twee uur vanmiddag gekomen en nu is het bijna negen uur,” zegt Inna, nog altijd verrassend monter. ,,De patriarch is overleden, we móeten natuurlijk afscheid van hem nemen en hem bedanken voor alles wat hij heeft gedaan.” In de rij zijn veel jongeren en ook mensen met kinderen. Een kreupele man hoeft niet te staan en mocht van de politie de hele rij passeren op zijn krukken.

Binnen is het niet minder druk. Behalve de stroom gelovigen die langs de baar trekt zijn er honderden priesters, monniken en religieuzen. Vertegenwoordigers van andere orthodoxe kerken en de katholieke kerk nemen actief deel aan de herdenkingsdienst. Herhaaldelijk klinkt de gezongen bede om rust voor de ziel van de patriarch en de hele kerk zingt aan het slot uit volle borst mee met het ‘Vetsjnaja pamjat’ – de eeuwige herinnering.

Aleksi II was een populaire patriarch. ,,Zo’n patriarch hebben we denk ik nog nooit gehad,” zegt Irina, die te jong is om zich de vorige patriarch Pimen te herinneren, laat staan diens voorganger Aleksi I. Voor haar was Aleksi II haar hele bewuste leven lang de kerkvader, de man die symbool stond voor het reveil van de Russisch-orthodoxe kerk. Net als de Verlosserskathedraal, vanwaar hij op 9 december is overgebracht naar zijn laatste rustplaats.

Uit : AD De wereld

De parochie

                                                               

 

kerkje tekening 54

             

 

 

                               DE PAROCHIE                        

 

                                                               

De Parochie is de oudste institutie van de Kerk. Zij heeft beproevingen doorstaan en weerstand geboden voor het welzijn van de christenen, gedurende gans haar bestaansgeschiedenis. De parochie is geen ‘deeltje’ van de Kerk. Zij IS de kerk. Want  niets ontbreekt aan de parochie opdat zij een Kerk zou zijn. De parochie is onze kerkelijke gemeenschap in een bepaald gebied.  Overal waar het volk van God, het priesterschap en het heilig Altaar is, daar is de Kerk. Welnu, de Kerk bevat deze drie elementen : het zijn de christenen met hun priester, die in naam van de bisschop de Goddelijke Liturgie celebreren.  Onze parochie is onze Kerk. Ieder christen, als lid van zijn parochie, behoort toe aan de Kerk. Iedereen in zijn parochie is verenigd met de Kerk en blijft ermee in contact. Het in zijn eigen kerk dat elke gelovige is gedoopt. In het doopregister van die kerk is zijn naam ingeschreven, op dezelfde wijze als hij ingeschreven is in de registers van zijn geboorteplaats, om zijn rechten als burger te kunnen uitoefenen.  Door zijn doopsel ontvangt de gedoopte ook nog een ander burgerschap : dit van het koninkrijk der hemelen. In diezelfde parochieregisters zal men ook de namen schrijven van alle kinderen die later zullen geboren worden, de dag van hu doopsel, het huwelijk en hun begrafenis. Dit inschrijven in de registers van de parochie is een heilige daad, want de registers zijn in zekere zin kopieën van de boeken van God zelf. Iedereen kan zo de band herkennen die zijn parochie verbindt met de Kerk waaruit ze is ontstaan. Wij zijn allen broeders, want wij hebben een nieuwe geboorte gekend door het doopsel dat wij ontvingen uit dezelfde doopvont . Wij zijn allen één lichaam, want wij ontvangen allen dezelfde communie aan dezelfde kelk die ons verenigt met Christus en met elkaar. Wij zijn allen parochianen van een kleine gemeenschap van christenen in de schoot van een grotere gemeenschap, die de Kerk is. Juist daarom moet men niet breken met de parochie om welke reden dan ook. Vooreerst, wat betreft  onze kerkelijke praktijk : de kerk is ons sacraal verblijf, het is de cultusplaats in de parochie. Het is waar, dat de cultus die er gecelebreerd wordt er is voor alle christenen, maar vooral wordt ze gecelebreerd voor allen die deel uitmaken van deze parochie (zoals wij het in de loop van onze diensten zeggen) : de voorgangers, het koor, zij die bidden en zij die dienen. Voor hen die goed doen en de weldoeners van de parochie waarin ze dagelijks leven. Het is een zeer slechte gewoonte, en zelfs een zonde om zijn parochie om verschillende redenen te verlaten en om de Goddelijke Liturgie ergens anders te gaan meevieren. Dit geldt ook voor het doopsel, het huwelijk, de collieven enz… Buiten het feit, dat dit kan gezien worden als een soort misprijzen ten overstaan van de heilige waaraan de kerk is toegewijd, en die de beschermer en behoeder is van de ganse parochiale infrastructuur. Het is ook een tekort aan  medevoelen en zelfs van een zekere onverschilligheid voor alles wat er in de parochie wordt gedaan en leeft. Wij moeten aandacht hebben voor de noden van de parochie. Niet alleen alles in de steek laten en elders gaan, maar we moeten  haar ook datgene schenken wat in onze mogelijkheden ligt voor haar voorspoed en dus voor het welzijn van allen. De parochie is onze eigen tuin, en men laat zijn eigen tuin niet in de steek om ergens anders de bloemen te gaan besproeien !. Men zegt terecht dat wij de parochie kunnen definiëren als de kleine cel van de grote Kerk. Indien wij in de Kerk geloven, indien wij haar welzijn voor ogen hebben, dan moeten wij beginnen met al onze aandacht te richten op onze eigen parochie.

Uit Exapla – Uitg. Tertios – Katerini – Griekenland

Vertaling : Kris Biesbroeck

          

Bezinning : Johannes nodigt ons uit tot het heil

Clemens van Alexandrië (150 – ca. 215), theoloog
Protreptiek H.1

Johannes nodigt ons uit tot het heil

      Is het niet vreemd, vrienden, dat God ons altijd aanspoort tot de deugd, en dat wij ons aan deze redding, die ons heil zal brengen, onttrekken? Nodigt Johannes ons niet uit tot het heil, is hij niet een stem die ons aanspoort? Laten we hem dus vragen: “Wie bent u en waar komt u vandaan?”. Hij zal zeggen dat hij Elia niet is en zal ontkennen dat hij de Christus is, maar hij zal toegeven dat hij een stem is die roept in de woestijn (Joh 1,20v). Wie is Johannes dan? Als u het me toestaat zal ik een beeld gebruiken: een stem van het Woord van God die ons aanspoort, door in de woestijn te roepen: “Maak de weg van de Heer gereed, maak recht zijn paden” (Mc 1,3). Johannes is een voorloper en zijn stem is de voorloper van het Woord van God, een stem die ons aanmoedigt en het heil voorbereidt, een stem die ons aanspoort om de erfenis van de hemel te zoeken.

      Dankzij die stem zal “de onvruchtbare en eenzame vrouw nooit meer zonder kinderen zijn” (Jes 54,1). Deze zwangerschap werd verkondigd door de stem van de engel; die stem was, evenals Johannes in de eenzaamheid van de woestijn, ook een voorloper van de Heer; deze stem van de engel bracht het goede nieuws aan de vrouw die niet gebaard had (Lc 1,19). Door deze stem van het Woord baart de onvruchtbare vrouw in vreugde en draagt de woestijn vruchten. Deze twee stemmen van de voorlopers van de Heer, van de engel en van Johannes, vertellen me het verborgen heil in hen, zodat na de verschijning van het Woord, wij de vrucht van vruchtbaarheid plukken: het eeuwig leven.

 

Bron : Dagelijks evangelie : Contact-nl@evangelizo.org