Kerken en Monasteria in LESBOS (Griekenland)

Kerken en Monasteria op Lesbos

Griekenland

KLIK op de foto 

PICT7623

Lesbos is met een oppervlakte van 1630 km3het derde grootste eiland van Griekenland, met ongeveer 97.000 inwoners. Wat de natuur betreft, is het zeker één van de mooiste eilanden in de Egeïsche zee. De bergen zijn er niet hoog, maar hebben fraaie contouren. De hoogste berg, de Olympos is 967 m hoog. De kust is een opeenvolging van baaien, waarvan er twee diep in het land dringen : de golf van Kalloni, de grootste, en de golf van Geras.

Door velen wordt het eiland Mitilini genoemd, naar zijn hoofdstad, om daarmee de associatie met het begrip Lesbisch te vermijden : en dichteres, Sappho genaamd was nu eenmaal lesbisch (of toch niet !?). Om die reden werd zij verbannen naar het eiland Lefkas. Daar is ze van de klippen in zee gesprongen en verdronken.

Over het land verspreid vinden we heel veel Kerken, kerkjes en monasteria.

Onlangs had ik het geluk er enkele te kunnen gaan bezoeken, waarvan ik hier het verslag en de foto’s geef.

PETRA

In het Noorden van het eiland vinden we het mooiste dorp van het eiland ‘Mithimna’ of ook wel Molivos genoemd. Het is misschien ook wel een van de oudste dorpen die Griekenland ons te tonen heeft. Het is een stadje dat reeds in de ouheid kunstenaars wist te inspireren.

Op een vijftal km verder komen we in het pytoreske dorp PETRA. De kleine aanlegplaats van Achilles tijdens de troyaanse oorlog.. Het dorp wordt gedomineerd door een grote rots, die misschien ooit als meteoriet uit de hemel is komen gevallen. Waarschijnlijk heeft het dorp, omwille van die rots zijn naam gekregen (Petra=rots). Bovenop de rots staat de Panagia Glykofilousa-kerk die gebouwd werd in 1747. Volgens een mythe legde eens op een nacht een koopvaardijschip uit galaxidi aan bij de eilandjes tegenover Petra. Op het schip bevond zich een icoon van de Moeder Gods. Gedurende de nacht verdween de icoon en men zag een vreemd schijnsel op de top van de rots. Zij gingen op zoek naar de icoon, en vonden die uiteidelijk terug op de top van de rots. Dit voorval herhaalde zich de volgende nacht, en toen besloten zij de icoon op de top van de rots achter te laten. Er werd een kerk gebouwd waarin de icoon haar plaats kreeg.

Ongeveer aan de voet van de rots bevindt zich de Agios Nicolaoskerk, een  enkelschepige basiliek uit de 17e eeuw. Binnenin bevinden zich prachtige 17e eeuwse muurschilderingen. Spijtig dat het kerkje er zo verwaarloosd bij ligt.

Er is nog een derde Kerk in Petra : de grote Agios Georgos Kerk, een drieschepige  basiliek gebouwd in 1888, voornamelijk van een grijze steensoort van vulkanische oorsprong.

Aan de westelijke kust van het eiland vinden we een paar zeer interessante kerken en monasteria terug.

Vooreerst, in de nabijheid van het dorp Filia treffen wij het vrouwenklooster Mirsiniotissas  aan. Het is een mooi en stemmig monasterie met een lange binnentuin omgeven door de kloostergebouwen. In de Kerk, toegewijd aan de Moeder Gods, ligt de heilige Ignatios Agalianos begraven, de stichter van dit klooster en tevens de stichter van het daar dichtbij gelegen monasterie Limonos. De zusters van het klooster maken schitterend handweefwerk en rozenwater. Voor het klooster Limonos is een herdenkingsveld aangelegd met ongeveer een zestigtal kleine kerkjes, geschonken door mensen uit Lesbos als aandenken voor de slag bij Klapados op 5-8 oktober 1912, waarbij de Turkse bezetter werd verslagen. Het klooster Limonos zelf werd door de Turken ongemoeid gelaten, mits ze extra belastingen betaalden. Sommige van deze kerkjes zijn echte juwelen, met prachtige fresco’s. Andere hebben dan weer een vervallen indruk. Merkwaardig is, dat er nog steeds bijgebouwd worden. Het klooster Limonos zelf  ziet er nogal bouwvallig uit. Er zijn twee kerken , een indrukwekkende kloosterbibliotheek (maar kon niet bezocht worden), een museum van oude kerkelijke geschriften , kerkelijke voorwerpen , iconen, de relieken van de Heilige Ignatios en  veel andere Orthodox-kerkelijke zaken. In eerste kerk bevinden zich prachtige, waarschijnlijk nog recente muurschilderingen. Regelmatig kan men er de relieken van de stichter en Heilige Ignatios vereren. Het Katholikon, gewijd aan de Heilige Ignatios, is een driebeukige basiliek me
t een houtgesneden iconostase en 18e eeuwse muurschilderingen.

De verdere nieuwe uitbreidingen van het klooster omvatten een psychiatrisch ziekenhuis, een bejaardenthuis en een internaat. De zusters van het nabijgelegen vrouwenklooster komen geregeld hier hulp bieden.

Verder de westkust volgens, komt men door een dor, bijna onherbergzaam landschap. Geen of weinig begroeiingen meer, prachtige, zij het dorre landschappen . We passeren eerst nog voorbij het momenteel verlaten klooster van Perivoli, gebouwd op een groene locatie naast de droogliggende Voulgaris rivier. Op de hoogste top van de ruwe berg Ordymnos vinden we het Ypsilosklooster. Twee smalle cementen stijle weggetjes leiden naar boven. Vroeger was dit klooster enkel via trappen te bereiken. Eens de ingangspoort binnen komt men echter als het ware in een oase van groen en stilte. De kloosterkerk  heeft een prachtige iconostase, en schittert van frisheid.

SIGRI

Vanaf het Ypsilos-klooster gaan we richting Sigri. Onderweg passeren wij het versteende woud. Het toenmalig woud met mammoetbomen werd twintig milioen jaren geleden onder vulkanische as bedolven en vesteende later door de werking van kiezelzuurhoudend bronwater.

Sigri ligt op het uiterste westpunt van het eiland. Het spreekwoordelijke einde van de wereld. Tot 1922 waren de meeste bewoners moslim. Bij de bevolkingsruil in dat jaar werd hun plaats ingenomen door Griekse bewoners van het eiland Tenedos, het huidige Turkse Gökçedda. De Agios Triadakerk (was gesloten), een opvallend rechthoekkig gebouw, werd door de Turken als moskee gebouwd. Bij gebrek aan een klokketoren hangen de klokken aan de trap. Er is ook nog een klein mooi byzantijns kerkje met mooie muurschilderingen.

Oostkust :

Mandamados : Moni Taxiarchis.

Dit monasterie is een bekende bedevaartplaats voor de heilige Aartsengel Michaël. De wonderbare icoon is geboetseerd uit met bloed doordrenkte modder. Het is een icoon in reliëf, en is achtergebleven na een vreselijke slachting onder de monniken in de 12e eeuw. Slechts één monnik wist met de hulp van de Heilige Aartsengel Michaël te ontkomen. Als dank maakte hij een beeld van de Heilige Aartsengel. De traditie wil dat als men een munt tegen het voorhoofd van de Engel drukt, de wens van de pelgrim uitkomt.

Moni Agios Rafaêl ( vrouwenklooster) : bekendste bedevaartplaats van Lesbos.

Het wordt ook wel het ‘Lourdes’ van Lesbos genoemd. In 1959 vond een boer bij graafwerken voor de bouw van een kapel een graf. In het dorp circuleerden al geruime tijd verhalen over dorpsbewoners die droomden over een klooster dat door de Turken was verwoest en waarbij de kloosterlingen waren vermoord. Op9 april 1463 was inderdaad een klooster door de Turken aangevallen en de stoffelijke resten die in het graf werden gevonden, werden geïdentificeerd als die van de Martelaren Rafaël, Nicfolaos en de 12 jarige Irini. Op deze plek verrees een vrouwenklooster in 1936. het groeide al snel uit tot het ‘Lourdes’ van lesbos (ten zien aan de vele krukken in de nis) Rond de drie verdiepingen tellende kerk (een buiten of benedenkerk, en twee kerken boven elkaar) staan grote gastenverblijven, eetzalen en scholen).

Mytilini : hoofdstad van Lesbos

Hier bezochten wij de twee grootste kerken : de H. Therapon kerk en de Kerk van de Metropoliet

De Heilige Theraponkerk : Zij zou gebouwd zijn, waar in de oudheid het Asclepion was. Men begon met de bouw in  1860. Het is een drieschepige basilica met neo klassieke elementen en Renaissance-invloeden. Er zijn waardevolle iconen. Naast de kerk staat een klein kerkje, maar heb niet kunnen achterhalen aan wie het gewijd is.

In het Noordelijk stadsdeel staat de grote Metropolieten-kerk en de residentie van de Metropoliet. Zij werd gebouwd aan het einde van de 16e eeuw en het begin van de 17e eeuw. Het is een drieschepige basiliek in kruisvorm. De iconostase van de kerk is één van de fraaiste werken van laat-Byzantijnse houtsnijkunst. Voor de ingang staat de klokketoren gebouwd van roodachtige gehouwen stenen uit Sarmousak.

Byzonder aan de toren is dat het een Gotische toren is.

Agios Georgos : een mooie kerk in het centrum (verboden te fotograferen)

Besluit :

Lesbos is rijk aan mooie kerken en Monasteria.Spijtig genoeg hebben we ze niet allemaal kunnen bezoeken, maar toch wel de mooiste en belangrijkste.

 

NB. Wat onderlijnd is, daarvan kan je foto’s bekijken

 

 

 

19e zondag na Pinksteren – 5e na de Kruisverheffing

19e zondag na Pinksteren – 5e zondag na de Kruisverheffing

‘Heb uw vijanden lief !’

 

waar liefde is, daar is God

 

Eerste Lezing

 

2 Kor. 11,31-12,9

 

 

11  .31 De God en Vader van de Heer Jezus, de God die moet worden geprezen tot in eeuwigheid, weet dat ik niet lieg. 32 Toen ik in Damascus was, liet de stadhouder van koning Aretas de stad afsluiten om mij gevangen te nemen; 33 ik kon alleen aan hem ontkomen doordat ik in een mand door een venster in de muur werd neergelaten.

12   .1 Ik word er wel toe gedwongen hoog van mezelf op te geven. Daarom zal ik, hoewel het geen enkel doel dient, het hebben over visioenen en openbaringen die de Heer ons schenkt. Ik ken een volgeling van Christus die veertien jaar geleden tot in de derde hemel werd weggevoerd – in zijn lichaam of buiten zijn lichaam, dat weet ik niet, dat weet God alleen. Maar ik weet dat deze man – in zijn lichaam of zonder zijn lichaam, dat weet ik niet, dat weet God alleen – werd weggevoerd tot in het paradijs en dat hij daar woorden hoorde die door geen mens mogen worden uitgesproken. Van zo iemand wil ik hoog opgeven. Wat mijzelf betreft zal ik me slechts op mijn zwakheid laten voorstaan. En zelfs al zou ik hoog van mezelf willen opgeven, dan nog zou ik geen dwaas zijn, want ik zou de waarheid spreken. Maar ik zie ervan af, want ik wil worden beoordeeld op grond van wat men van mij hoort en ziet, niet op grond van de uitzonderlijke openbaringen die ik heb gekregen. Om te verhinderen dat ik mezelf zou verheffen, werd mij een doorn in het vlees gestoken: ik word gekweld door een engel van Satan. Ik heb de Heer driemaal gesmeekt mij van hem te bevrijden, maar hij zei: ‘Je hebt niet meer dan mijn genade nodig, want kracht wordt zichtbaar in zwakheid.’ Dus laat ik mij veel liever voorstaan op mijn zwakheid, zodat de kracht van Christus in mij zichtbaar wordt.

 

 

Evangelie :

 

Lucas 6,31-36

 

6  .31 Behandel anderen zoals je wilt dat ze jullie behandelen. 32 Is het een verdienste als je liefhebt wie jullie liefhebben? Want ook de zondaars hebben degenen lief die hen liefhebben. 33 En is het een verdienste als je weldaden bewijst aan wie weldaden bewijzen aan jullie? Ook de zondaars handelen zo. 34 En is het een verdienste als je geld leent aan degenen van wie jullie iets terug verwachten? Ook zondaars lenen geld aan zondaars in de verwachting alles terug te krijgen. 35 Nee, heb je vijanden lief, doe goed en leen geld aan anderen zonder iets terug te verwachten; dan zullen jullie rijkelijk worden beloond, en zullen jullie kinderen van de Allerhoogste zijn, want ook hij is goed voor wie ondankbaar en kwaadwillig is.

36 Wees barmhartig zoals jullie Vader barmhartig is.

 

Kruis blauw

Bezinning : Lucas 12,35-38/Isaak de Syriër

Bezinning

 

Heilig Evangelie van Jezus Christus volgens Lucas 12,35-38.

Houdt uw lenden omgord, en brandend uw lampen.
Weest als mensen, die wachten op hun heer, wanneer hij van de bruiloft komt, om als hij komt en klopt, terstond hem open te doen.
Gelukkig de knechten, die de heer bij zijn komst wakker zal vinden. Voorwaar, Ik zeg u: Hij zal zich omgorden, hen aan tafel doen aanzitten, en hen de rij langs bedienen.
En wanneer hij hen zó aantreft, zelfs als hij in de tweede nachtwaak of in de derde komt, gelukkig zijn ze!

Isaac_de Syriër

 Heilige Isaak de Syriër (7e eeuw), monnik in Ninive, bij Mossoel in het huidige Irak  

“Houdt uw lampen brandend”

      Het gebed dat ’s nachts gebeden wordt, heeft een grote kracht, meer dan als ze overdag gebeden wordt. Daarom hadden de heiligen de gewoonte om ’s nachts te bidden. Ze vochten met de slaperigheid van het lichaam en met de zoetheid van de slaap door hun lichamelijke natuur te overstijgen. De profeet zei: “Ik ben moe van het klagen, nacht na nacht heb ik mijn kussens nat geweend, met tranen is mijn bed doordrenkt” (Ps 6,7), terwijl hij zuchtte vanuit de bodem van zijn hart zijn hartstochtelijk gebed. En elders: “Midden in de nacht sta ik op en loof u om uw rechtvaardige voorschriften” (Ps 119,62). Voor elk verzoek dat de heiligen met kracht tot God wilden richten, bewapenden ze zich met het gebed gedurende de nacht en weldra ontvingen ze wat ze vroegen.

      Satan zelf vreest niets zoveel als het gebed dat men gedurende het nachtwaken bidt. Zelfs als ze gepaard gaat met afleidingen, keert ze niet zonder vrucht terug, tenminste als men niet vraagt wat niet overeenkomt met Gods wil. Daarom gaat hij een heftige strijd aan met hen die waken, om ze zo mogelijk af te houden van die praktijk, vooral als ze volhardend zijn. Maar zij die een beetje versterkt zijn tegen zijn schadelijke sluwheden en geproefd hebben van de gaven die God geeft tijdens het nachtwaken, en die de grootheid van de hulp die God hen geeft, persoonlijk hebben ervaren, minachten hem en al zijn listen, volkomen.