Oecumenische ontmoeting te Sibiu (Roemenië)

OECUMENISCHE BIJEENKOMST IN  SIBIU  (Roemenië) 4-9 september. 

Oecumenische vergadering heeft haar werkzaamheden zondag beeindigd 

2500 deelnemers engageren zich ondanks de zichtbare verschillen naar de ‘zichtbare éénheid’

 Meer dan 1500 vertegenwoordigers van de katholieke, orthodoxe, protestantse en anglikaanse Kerken van geheel het Europese continent en een duizendtal andere deelnemers zijn van 4-9 september jongstleden  bijeengekomen in Sibiu, de hoofdstad van het Roemeens Transylvanië, en dit op gemeenschappelijke uitnodiging van de Conferentie van europese Kerken (KEK – een oecumenische gemeenschap van Europese niet-katholieke Kerken) en de Raad van bisschoppenconferenties van Europa (CCEE) In haar boodschap, heeft de vergadering van Sibiu opnieuw  de open wonde ervaren van de verdeeldheid onder onze Kerken. Zij is ervan overtuigd “dat onze gemeenschappelijke wortels veel dieper zijn dan onze verdeeldheden”. Zij engageertZich op die manier om de weg naar de “zichtbare eenheid” verder te zetten, door te onderlijnen dat “eenheid geen uniformiteit” betekent. De ongeveer 2500 deelnemers die gans de week hebben doorgebracht in de enorme tent welke opgetrokken werd voor deze “oecumenische pelgrimage” in het centrum van de stad Sibiu, erkenden dat deze scheidingen zelfs “raken aan onze visie die we hebben  op de kerk en aan haar eenheid”, onder meer door uit te leggen dat de historische en culturele ontwikkelingen die specifiek zijn voor de oosterse en westerse christenheid bijgedragen hebben tot deze verschillen. “Hen begrijpen vraagt onze aandacht en een voortdurende dialoog”, kan men lezen in de slottekst van de Bijeenkomst, die een soort aanzet daartoe wil zijn. Deze derde europese oecumenische bijeenkomst is vooral gekenmerkt door de spirituele rijkdom van de orthodoxe traditie.  Een vernieuwing van de engagementen die reeds te Bazel en te Graz zijn genomen De vorige bijeenkomsten zijn een groot keerpunt geweest in de verzoening van de Europese Kerken. Te Bazel, waar voor de eerste keer sedert het Grote Schisma van 1054 – welke de scheiding betekende tussen de orthodoxie en het katholicisme- hebben vertegenwoordigers van de Oosterse en Westerse Kerken zich opnieuw gevonden op de weg van een verenigd Europa, en dit enkele maanden voor de val van de Berlijnse Muur. Europa was in het hart van hun werkzaamheden en heeft geleid tot een slot-boodschap die gewijd was aan de zichtbare Eenheid van de Kerken en aan het voortzetten van de oecumenische dialoog.  De inzet voor het geheel van het continent is eveneens in dit document aan het licht gesteld : de migranten, de objectieven van het Millennium  van de Verenigde-Naties, de ontwikkeling van Afrika en het behoud van de natuurlijke omgeving.  De Vergadering heeft tien ‘aanbevelingen’ aangenomen.  De Vergadering heeft tien ‘aanbevelingen’ gepubliceerd, één voor de voortzetting van de discussies over het wederzijds aanvaarden van het doopsel, de belangrijke verworvenheden voor ogen nemend, die op dit vlak in verschillende landen reeds bestaan, en wetend dat deze kwestie ten diepste verbonden is aan het begrijpen van de eucharistie, van het ambt en van de ecclesiologie in het algemeen. Zij beveelt aan om middelen te vinden die kunnen bijdragen tot de eenheid van de verschillende Kerken : het gebed voor elkaar en voor de eenheid, de oecumenische pelgrimages , de gemeenschappelijke theologische vorming en de gemeenschappelijke studie, de sociale en diakonale initiatieven, culturele projecten die er op gericht zijn om het leven in gemeenschap, gebaseerd op de christelijke waarden te ondersteunen. De slotboodschap brengt ook de relatie van de christelijke Kerken “met de joden, als volk van het verbond” in herinnering, en verklaart “elke vorm van hedendaags anti-semitisme” te verwerpen, en dit alles door zich te engageren “als christenen,die berouw te hebben voor de zonde van uitstoting”.  Migranten, ecologie, duurzame ontwikkeling, Europa der volkeren. De Vergadering doet een beroep op de europese Staten opdat zij een einde zouden stellen aan de niet gerechtvaardigde “administratieve opsluitingen van migranten en om alles in het werk te stellen om te komen tot een legale migratie, de integratie van de migranten, van de vluchtelingen en van zij die om asiel vragen. De europese staten moeten eveneens de waarden van de eenheid binnen het gezin beschermen en zij moeten strijden tegen de mensenhandel en de exploitatie van personen die er het slachtoffer van zijn”. Zij roept eveneens de Kerken op om hun pastorale begeleiding voor de kwetsbare immigranten te versterken, hopende dat Europa, die aan de oorsprong ligt van een politiek die de vrede wil garanderen, vandaag de dag een Europa wordt van de volkeren veeleer dan van een economische ruimte”. In haar boodschap aan het einde verwerpt de Vergadering de oorlog als een instrument om conflicten op te lossen. Zij wil  niet-gewelddadige middelen bevorderen om conflicten op te lossen. “Wij zijn bezorgd voor de militaire herbewapening. Het geweld en het terrorisme in naam van de religie zijn een vorm en een  ontkenning van de religie”. 

Aangegrepen door de “wonden van Afrika”

De Vergadering vraagt aan alle europese christenen – naast de ecologische noodzaak en de bedreigingen van de verandering – een levendige belangstelling te hebben voor de Objectieven voor De ontwikkeling van het Millennium (ODM) gedecreteerd door de Verenigde Naties, als dringende maatstaf voor de vermindering van de armoede. De vertegenwoordigers denken hierbij speciaal aan de “wonden van Afrika die het hart van onze Vergadering hebben geraakt” en pleiten voor het opschorten van de schulden ten voordele van de arme landen en voor de promotie van een rechtvaardige handel. Zij vraagt tenslotte om”de periode van 1 september tot 4 oktober voor te behouden aan het gebed voor de bescherming  van de schepping en de promotie van vormen van duurzaam leven die onze negatieve houding ten opzichte van het klimaat doet verminderen”


Auteur: orthodoxeinformatiebron

Christiaan Biesbroeck Licentiaat Theologie