Anthony Bloom en Moeder Maria…..

Anthony van Sourozh  en Moeder Maria

e1707ab67a411d02e56fbff5211a93b8

Metropoliet Anthony Bloom over Moeder Maria
Hier is een citaat van metropoliet Anthony over Moeder Maria van Parijs. Het is overgenomen uit het voorwoord van Parel van grote waarde.

Oneindig medelijden en mededogen bezaten haar; er was geen lijden dat haar vreemd was; er waren geen moeilijkheden die haar ertoe konden brengen zich af te wenden. Ze kon geen hypocrisie, wreedheid of onrechtvaardigheid tolereren. De geest van waarheid die in haar woonde, bracht haar ertoe scherpe kritiek te leveren op alles wat tekortschiet, alles wat dood is in het christendom en in het bijzonder in wat ze ten onrechte opvatte als het klassieke kloosterleven. Ten onrechte, want wat ze aanviel was een lege huls, een versteende vorm. Tegelijkertijd zag ze met de waarneming van een ziener de verborgen, glorieuze inhoud van het monastieke leven in de vervulling van het evangelie, in de verwerkelijking van de goddelijke liefde, een liefde die ruimte heeft om actief en creatief te zijn in en door mensen die zich van alles en vooral van zichzelf hebben afgekeerd om Gods leven te leven en zijn aanwezigheid onder de mensen te zijn, zijn mededogen, zijn liefde. ‘God had de wereld zo lief dat hij zijn eniggeboren Zoon heeft gegeven, opdat een ieder die in hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft’: dit begreep ze, hier leefde ze voor. Dit is ook waarvoor ze stierf.

Moeder Maria is een heilige van onze tijd en voor onze tijd: een vrouw van vlees en bloed bezeten door de liefde van God, die onbevreesd oog in oog stond met de problemen van deze eeuw.

(Zie het volledige verhaal van haar leven in de categorie Nederlandse heiligenlevens – bovenaan de site)

Vertaling : Kris Biesbroeck

Athanasius van Alexandrië : Het Woord is vlees geworden…..

262c1def82207db56b7dbcb7c84b5443

Het Woord is vlees geworden, niet alleen om dit lichaam voor allen op te offeren, maar ook opdat wij, die deel hebben aan zijn Geest, vergoddelijkt zouden worden… En zoals wij, door het ontvangen van de Geest, onze eigen juiste substantie niet verliezen, zo was de Heer, toen Hij voor ons mens werd en een lichaam droeg, niet minder God; want hij werd niet verzwakt door de omhulling van het lichaam, maar vergoddelijkte het en maakte het onsterfelijk.

-Athanasius van Alexandrië

Anthony Bloom : Hij betreedt dit rijk dat het rijk is waar geen liefde is….

b42b2aab7f362a3a45780134eaba7211

Hij (Christus)betreedt dit rijk dat het rijk is waar geen liefde is, waar alleen verdeeldheid, gebrokenheid en scheiding is, zowel van God als van elkaar en in onszelf, de innerlijke gebrokenheid en het conflict tussen geest en hart, tussen geweten en actie : Christus wordt geboren in het rijk van de dood die we hebben gemaakt door het misbruik van vrijheid, omdat we zijn vergeten dat het recht culmineert, wordt vervuld in die liefde die zichzelf perfect geeft, wat de vergetelheid van het zelf is, wat het neerleggen van iemands leven is voor de andere.  Laten we dan niet naar deze wieg kijken zoals we doen als we kleine   kinderen zijn, die alleen een beeld zien van de geboorte van een kind wonderbaarlijk ; laten we ernaar kijken met een oprechte en volwassen blik, en zien dat deze wieg een offeraltaar is, dat deze grot waar Hij werd geboren een beeld is van die grot waarin Hij zal worden gedeponeerd, een jonge man, gedood voor Gods wil. omwille van de lijdensweg van de Tuin en de lijdensweg van het Kruis, en laten we ons afvragen: “Hebben wij, ieder van ons, een reactie op liefde die op zo’n manier wordt geopenbaard, in zo’n mate?

-Anthony Bloom

Met. Athanasius van Limasol : De EERSTE die in de hemel kwam, was een dief……

c5ec5ffa35b058d1c31d076b659f2748

De EERSTE die in de hemel kwam, was een dief. en de EERSTE die naar de hel ging, was de DISCIPEL van Christus. en de manier waarop het allemaal is gebeurd, is een grote les voor ons. Daarom mag een persoon nooit wanhopen, noch een ander opgeven.

{Met. Athanasius van Limasol

St. Paisios de Athoniet : Een broeder kwam naar me toe en zei……

bc1f01de776981170df88306f3e2b105

Een broeder kwam naar me toe en zei dat hij na het lezen van verschillende boeken over het Jezusgebed probeerde met kracht toe te passen wat hij had gelezen. Daardoor deed zijn hart pijn. Ik zei tegen hem: “Heb je geen reden om nederig te zijn? Heb je geen zonden? Ga ermee om. Als je jezelf hebt vernederd, zul je de behoefte aan Gods genade voor jou voelen, en het gebed zal zelf, en niet door kracht, naar binnen stromen.”

– St. Paisios de Athoniet

Heilige Serafim van Vyritsa : Er zal een tijd komen dat corruptie en ontucht onder de jeugd het uiterste punt zullen bereiken……

0535a6a45e1fdc3ca855f939d06bf60d

Er zal een tijd komen dat corruptie en ontucht onder de jeugd het uiterste punt zullen bereiken. Er zal nauwelijks nog maagdelijke jeugd over zijn. Ze zullen hun gebrek aan straf zien en zullen denken dat alles voor hen is toegestaan om hun verlangens te bevredigen. God zal hen echter roepen en zij zullen beseffen dat het voor hen niet mogelijk zal zijn om zo’n leven voort te zetten. Dan zullen ze op verschillende manieren naar God geleid worden… Die tijd zal mooi zijn. Dat ze vandaag zwaar zondigen, zal hen tot een dieper berouw brengen. Net als de kaars voordat deze uitgaat, schijnt hij sterk en werpt hij vonken; met zijn licht verlicht het de omringende duisternis; het zal dus het leven van de Kerk in het laatste tijdperk zijn. En die tijd is nabij.

Heilige Serafim van Vyritsa (? – 1949)  De orthodox-christelijke waarheid

Silouan de Athoniet : De Heer houdt van de mens……

d08a6a3890a226b31dd6909b9ebc09b5

“De Heer houdt van de mens en hoewel hij
hem uit de aarde schiep, sierde hij hem met
de Heilige Geest. Door de Heilige Geest
wordt de Heer gekend en ook door de Heilige
Geest wordt de Heer bemind, maar zonder
de Heilige Geest is de mens niets maar
zondige aarde”

*Saint Siluan de Athoniet*

– Ouderling Dionysios : Heb geduld! Alles zal voorbijgaan……

be85db0442f73ad70fa74a3ba3a2bb7c

Heb geduld! Alles zal voorbijgaan – moge de Goede Heer u geduld schenken! Vergeet niet dat geduld wordt gebakken om middernacht (gebed) en overdag wordt opgegeten. Als je om middernacht niet hebt gebeden, zul je overdag geen geduld hebben. De heilige apostelen waren niet in staat om samen met de Heiland Jezus Christus in de hof van Gethsémané te waken, en daarom hadden ze niet de Goddelijke kracht om de verleidingen van de volgende dag te weerstaan. Een beetje geduld! In uw geduld bezit gij uw ziel (Lucas 21:19)… Nederig van geest, biddend en onderscheidingsvermogen, komt een man met geestelijke vreugde tot God. Zo zal hij veel verleidingen hebben, vooral om vernederd te worden.’

– Ouderling Dionysios van Kolitsou Skete

Kahlil Gibran : Toen zei een rijk man, spreek tot ons van Geven……

Rich man

Toen zei een rijk man, spreek tot ons van Geven. En hij antwoordde: Je geeft maar weinig als je van je bezittingen geeft. Het is wanneer je van jezelf geeft dat je echt geeft. Want wat zijn je bezittingen, maar dingen die je bewaart en bewaakt uit angst dat je ze morgen nodig hebt?
 
Kahlil Gibran

De rijke jongeling….

24e zondag na Pinksteren

“Een rijke jongeman

heinrich_hofmann_christ_and_the_rich_young_ruler_525-1

Christus en de rijke jonge heerser. Schilderij van Heinrich Hofmann. Met dank aan C. Harrison Conroy Company.

Lezingen van de zondag

Eerste Lezing

Efesiërs : 2,14-22

Want Hij is onze vrede, Hij die de twee werelden één gemaakt heeft, en de scheidsmuur heeft neergehaald, door in zijn vlees de vijandschap, 15de wet der geboden met haar verordeningen, te vernietigen. Hij heeft vrede gesticht door in zijn persoon uit de twee één nieuwe mens te scheppen, 16en die beiden in één lichaam met God te verzoenen door het kruis, waaraan Hij de vijandschap heeft gedood. 17En Hij is gekomen en Hij heeft vrede verkondigd aan u die veraf waart en vrede aan hen die dichtbij waren. 18Want door Hem hebben wij beiden in één Geest de toegang tot de Vader. 19Zo zijt gij dus geen vreemdelingen en ontheemden meer, maar medeburgers van de heiligen en huisgenoten van God, 20gebouwd op het fundament van de apostelen en profeten, terwijl de sluitsteen Christus Jezus zelf is, 21die het hele bouwwerk in zijn voegen houdt. In Hem groeit het uit tot een heilige tempel in de Heer. 22In Hem wordt ook gij mee opgebouwd tot een woonstede van God, in de Geest.

Evangelie :

Lucas, 18, 1-27

DE RIJKE JONGEMAN
18Een aanzienlijk man stelde Hem deze vraag: ‘Goede Meester, wat moet ik doen om het eeuwig leven te verwerven?’ 19Jezus antwoordde: ‘Waarom, noemt ge Mij goed? Niemand is goed dan God alleen. 20Ge kent de geboden: Gij zult geen echtbreuk plegen, gij zult niet doden, gij zult niet stelen, gij zult niet vals getuigen, eer uw vader en uw moeder.’ 21Hij gaf Hem ten antwoord: ‘Dat alles heb ik onderhouden van mijn jeugd af.’ 22Toen Jezus dit hoorde, zei Hij tot hem: ‘Toch ontbreekt u één ding: verkoop alles wat ge bezit en deel het uit aan de armen; daarna zult ge een schat bezitten in de hemel. En kom dan terug om Mij te volgen.’ 23Maar toen hij dat hoorde, was hij zeer ontdaan, want hij was heel rijk. 24Toen Jezus dit zag, zei Hij: ‘Hoe moeilijk is het voor degenen die geld hebben het Koninkrijk Gods binnen te gaan! 25Voor een kameel is het gemakkelijker door het oog van een naald te gaan, dan voor een rijke in het Koninkrijk Gods te komen.’ 26De mensen die dit hoorden vroegen: ‘Wie kan dan nog gered worden?’ 27Hij sprak: ‘Wat niet in de macht der mensen ligt, ligt wel in die van God.’

rijke-jongeling2

Feestdag van de heilige Apostel Andreas….

ee9d7-3936253811

Feest van de heilige Andreas de Eerstgeroepene

9a7215e86518fd52941ca69bd5055f75

 

Lezingen van het feest

Apostellezing :

1 Kor,4,9-16

9 Maar volgens mij heeft God ons, apostelen, de laagste plaats toegewezen, alsof we ter dood veroordeeld zijn. We zijn voor heel de wereld, zowel voor engelen als mensen, een schouwspel geworden. 10 Wij zijn dwaas omwille van Christus, terwijl u dankzij Christus zo geweldig wijs bent; wij zijn zwak, terwijl u zo geweldig sterk bent; u staat enorm in aanzien, terwijl wij worden veracht. 11 Tot op de dag van vandaag lijden we honger en dorst, hebben we nauwelijks kleren, worden we mishandeld, zijn we dakloos, 12 zwoegen we voor ons eigen brood. Worden we bespot, dan zegenen we; worden we vervolgd, dan verdragen we het; 13 worden we beledigd, dan antwoorden we vriendelijk. Tot op dit ogenblik zijn wij het uitschot van de wereld, het uitvaagsel van de mensheid.
14 Ik schrijf dit alles niet om u te beschamen, maar om u als mijn geliefde kinderen terecht te wijzen. 15 Hoeveel opvoeders in het geloof in Christus u ook zult hebben, u hebt maar één vader. Door Christus Jezus ben ik uw vader geworden, omdat ik u het evangelie heb gebracht. 16 Ik roep u dus op mij na te volgen.

Evangelielezing :

Joh.1,35-51

35 De volgende dag stond Johannes er weer met twee van zijn leerlingen. 36 Toen hij Jezus voorbij zag komen, zei hij: ‘Daar is het lam van God.’ 37 De twee leerlingen hoorden wat hij zei en gingen met Jezus mee. 38 Jezus draaide zich om, en toen hij zag dat ze hem volgden, zei hij: ‘Wat zoeken jullie?’ ‘Rabbi,’ zeiden zij tegen hem (dat is in onze taal ‘meester’), ‘waar logeert u?’ 39 Hij zei: ‘Kom maar mee, dan zul je het zien.’ Ze gingen met hem mee en zagen waar hij onderdak had gevonden; het was ongeveer twee uur voor zonsondergang en ze bleven die dag bij hem. 40 Een van de twee die gehoord hadden wat Johannes zei en Jezus gevolgd waren, was Andreas, de broer van Simon Petrus. 41 Vlak daarna kwam hij zijn broer Simon tegen, en hij zei tegen hem: ‘Wij hebben de messias gevonden’ (dat is Christus, ‘gezalfde’), 42 en hij nam hem mee naar Jezus. Jezus keek hem aan en zei: ‘Jij bent Simon, de zoon van Johannes, maar voortaan zul je Kefas heten’ (dat is Petrus, ‘rots’). 43 De volgende dag besloot Jezus naar Galilea te gaan en daar ontmoette hij Filippus. Hij zei tegen hem: ‘Ga met mij mee.’ 44 Filippus kwam uit Betsaïda, uit dezelfde stad als Andreas en Petrus. 45 Hij kwam Natanaël tegen en zei tegen hem: ‘We hebben de man gevonden over wie Mozes in de wet geschreven heeft en over wie ook de profeten spreken: Jezus, de zoon van Jozef, uit Nazaret!’ 46 ‘Uit Nazaret?’ zei Natanaël. ‘Kan daar iets goeds vandaan komen?’ ‘Ga zelf maar kijken,’ zei Filippus. 47 Jezus zag Natanaël aankomen en zei: ‘Dat is nu een echte Israëliet, een mens zonder bedrog.’ 48 ‘Waar kent u mij van?’ vroeg Natanaël. Jezus antwoordde: ‘Ik had je al gezien voordat Filippus je riep, toen je onder de vijgenboom zat.’ 49 ‘Rabbi, u bent de Zoon van God, u bent de koning van Israël!’ zei Natanaël. 50 Jezus vroeg: ‘Geloof je omdat ik tegen je zei dat ik je onder de vijgenboom zag zitten? Je zult nog grotere dingen zien.’ 51 ‘Waarachtig, ik verzeker jullie,’ voegde hij eraan toe, ‘jullie zullen de hemel geopend zien, en de engelen van God zien omhooggaan en neerdalen naar de Mensenzoon.’

c1c17cbd6a9183fb936f0386d463e502

 

Leven van de Apostel Andreas

Het leven van de Heilige Apostel Andreas de Eerstgeroepene

5f2ff61ac63f3ad8f754f03859df0e49

Het leven van de Apostel Andreas de Eerstgeroepene

Net als Johannes de Evangelist , was Sint Andreas een volgeling van Johannes de Doper. In het evangelie van Johannes ( 1:34-40 ) openbaart Johannes de Doper aan Johannes en Andreas dat Jezus de Zoon van God is, en de twee volgen Christus onmiddellijk, waardoor ze de eerste discipelen van Christus worden. Sint Andreas vindt dan zijn broer Simon om hem het goede nieuws te brengen ( Johannes 1:41 ), en Jezus, bij zijn ontmoeting met Simon, hernoemt hem tot Petrus ( Johannes 1:42 ). De volgende dag wordt de heilige Filippus, uit de geboorteplaats van Andreas en Petrus, Bethsaïda, aan de kudde toegevoegd ( Johannes 1:43 ), en Filippus stelt op zijn beurt Nathanaël ( Saint Bartholomeus ) aan Christus voor.

Zo was Sint Andreas er vanaf het begin van Christus’ openbare bediening, en Sint Matteüs en Sint Marcus vertellen ons dat hij en Petrus alles achterlieten wat ze hadden om Jezus te volgen. Het is dan ook geen verrassing dat in twee van de vier lijsten van de apostelen in het Nieuwe Testament ( Mattheüs 10:2-4 en Lucas 6:14-16 ) Andreas op de tweede plaats komt na Petrus, en in de andere twee ( Marcus 3:16-19 en Handelingen 1:13 ) behoort hij tot de eerste vier. Andreas vroeg samen met de heiligen Petrus, Jakobus en Johannes aan Christus wanneer alle profetieën zouden worden vervuld en het einde van de wereld zou komen ( Marcus 13:3-37).), en in het verslag van Sint Jan over het wonder van de broden en vissen, was het Sint Andreas die de jongen bespiedde met de “vijf gerstebroden en twee vissen”, maar hij betwijfelde of dergelijke voorzieningen de 5000 zouden kunnen voeden ( Johannes 6: 8-9 ).

De missionaire activiteiten van Sint-Andreas

Na Christus’ dood , opstanding en hemelvaart ging Andreas, net als de andere apostelen, eropuit om het evangelie te verspreiden, maar de verhalen verschillen over de omvang van zijn reizen. Origenes en Eusebius geloofden dat Sint-Andreas aanvankelijk rond de Zwarte Zee reisde tot aan Oekraïne en Rusland (vandaar zijn status als patroonheilige van Rusland, Roemenië en Oekraïne), terwijl andere verhalen zich richten op Andreas latere evangelisatie in Byzantium en Klein-Azië. Hij wordt gecrediteerd voor de oprichting van de zetel van Byzantium (later Constantinopel) in het jaar 38, en daarom blijft hij de patroonheilige van het orthodoxe oecumenische patriarchaat van Constantinopel, hoewel Andreas zelf niet de eerste bisschop daar was.

Het martelaarschap van Sint Andreas

De traditie plaatst het martelaarschap van Sint Andreas op 30 november van het jaar 60 (tijdens de vervolging van Nero) in de Griekse stad Patrae. Een middeleeuwse traditie stelt ook dat hij, net als zijn broer Peter, zichzelf niet waardig achtte om op dezelfde manier als Christus gekruisigd te worden, en dus werd hij op een X-vormig kruis geplaatst, nu bekend (vooral in de heraldiek en vlaggen) als een Sint-Andreaskruis. De Romeinse gouverneur beval hem aan het kruis te binden in plaats van genageld, om de kruisiging, en dus de pijn van Andreas, langer te laten duren.

Een symbool van oecumenische eenheid

Vanwege zijn bescherming van Constantinopel werden de relieken van Sint-Andreas daarheen overgebracht rond het jaar 357. Volgens de overlevering werden enkele relikwieën van Sint-Andreas in de achtste eeuw naar Schotland gebracht, naar de plaats waar nu de stad St. Andrews staat. In de nasleep van de plundering van Constantinopel tijdens de Vierde Kruistocht werden de overgebleven relikwieën naar de kathedraal van Sint-Andreas in Amalfi, Italië gebracht. In 1964, in een poging om de betrekkingen met de oecumenische patriarch in Constantinopel te versterken, gaf paus Paulus VI alle relikwieën van de heilige Andreas die zich toen in Rome bevonden, terug aan de Grieks-orthodoxe kerk.

Sindsdien heeft de paus elk jaar afgevaardigden naar Constantinopel gestuurd voor het feest van Sint Andreas (en in november 2007 ging paus Benedictus zelf), net zoals de oecumenische patriarch vertegenwoordigers naar Rome stuurt voor het feest van 29 juni van de heiligen Petrus en Paulus (en in 2008 ging hij zelf). Dus, net als zijn broer Sint-Pieter, is Sint-Andreas in zekere zin een symbool van het streven naar christelijke eenheid.

Lees verder “Leven van de Apostel Andreas”

C.S. Lewis : Vraag na elke mislukking vergeving……

2b0026b53d29d05d28e490d368c1c90c

“Vraag na elke mislukking vergeving, pak jezelf op en probeer het opnieuw. Heel vaak is waar God ons eerst naartoe helpt niet de deugd zelf, maar gewoon deze kracht van altijd opnieuw proberen. Want hoe belangrijk kuisheid (of moed, of waarachtigheid, of enige andere deugd) ook mag zijn, dit proces traint ons in gewoonten van de ziel die nog belangrijker zijn. Het geneest onze illusies over onszelf en leert ons om op God te vertrouwen. We leren aan de ene kant dat we onszelf niet kunnen vertrouwen, zelfs niet op onze beste momenten, en aan de andere kant dat we zelfs in ons slechtste niet hoeven te wanhopen, want onze mislukkingen zijn vergeven.”

C.S Lewis 

Clive Staples Lewis, vooral bekend als C.S. Lewis (1898 – 1963) was een in Ierland geboren Brits schrijver, letterkundige en bekende christelijk apologeet.
 
 

St. Johannes Chrysostomos : Wanneer Hij ons daarom herinnerd heeft aan deze adel, en aan de gave van boven, en aan onze gelijkheid met onze broeders, en aan de naastenliefde………

2de653239c897b4c1f0da29c92c46694

Wanneer Hij ons daarom herinnerd heeft aan deze adel, en aan de gave van boven, en aan onze gelijkheid met onze broeders, en aan de naastenliefde; en wanneer Hij ons van de aarde heeft verwijderd en ons in de hemel heeft gefixeerd; laten we eens kijken wat Hij ons gebiedt om hierna te vragen. Niet, in de eerste plaats, zelfs dat gezegde alleen is voldoende om instructie in alle deugdzaamheid te implanteren. Want hij die God Vader heeft geroepen, en een gemeenschappelijke Vader, zou rechtvaardig zijn om zo’n gesprek te tonen, om deze adel niet onwaardig te lijken en om een ijver te tonen die in verhouding staat tot de gave. Maar is Hij hier niet tevreden mee, maar voegt hij er ook nog een bijzin aan toe, die zegt: Geheiligd zij Uw naam.

St. Johannes Chrysostomus, Homilie 19 over Matteüs, 395AD

De eenheid van de Kerk – Heilige Sophrony van Essex….

EENHEID VAN DE KERK, EEN BEELD VAN DE HEILIGE DRIE-EENHEID: ORTHODOXE TRIADOLOGIE ALS EEN PRINCIPE VAN ECCLESIOLOGIE

Door St. Sophrony (Sacharo

Parintele-Sofronie-de-la-Essex (1)

Na een onofficiële aankondiging tijdens zijn reis naar de berg Athos in oktober, hebben patriarch Bartholomeus en de Heilige Synode van het Patriarchaat van Constantinopel ouderling officieel heilig verklaard.Sophrony (Sacharov)van Essex als heilige op 27 november 2019.
Hoewel hij het grootste deel van zijn leven binnen het patriarchaat van Constantinopel was, was st. Sophrony in staat om zich ontwikkelende problemen in het patriarchaat te zien en deze indringend te analyseren en te bekritiseren.
In dit essay, voor het eerst gepubliceerd in het Russisch enhet Fransin 1950, betoogt de oudere Sophrony (Sacharov), toen een relatief jonge hieromonk, krachtig dat de orthodoxe ecclesiologie zich moet conformeren aan de orthodoxe trinitarische theologie. In schril contrast met ideeën die later door metropoliet John (Zizioulas) naar voren werden gebracht, begrijpt ouderling Sophrony het orthodoxe dogma van de Drie-eenheid om elke vorm van ondergeschiktheid te verwerpen, zoals ondergeschiktheid overeenkomt met papisme. In de orthodoxie verwekt de Vader de Zoon, maar de Zoon is daarvoor niet minder gelijk aan de Vader. Daarom kan er geen voorrang zijn dat een bepaalde bisschop of Kerk boven de andere Kerken plaatst. Evenzo is de instelling van autocefalie fundamenteel voor de orthodoxe ecclesiologie, omdat het de consubstantialiteit en gelijkheid van alle lokale kerken uitdrukt en ons leert dat geen enkele plaats en geen enkel ras een grotere volheid van goddelijke genade geniet dan enig ander. Voor Sophrony is de beste canonieke uitdrukking van de orthodoxe ecclesiologie apostolische canon 34.

330689.p (1)

Negentien eeuwen zijn verstreken sinds de heilige Paulus, toen hij door de stad Athene liep en voorwerpen van aanbidding onderzocht, een altaar vond met deze inscriptie: “aan de onbekende God (Agnosto Theo)” (Handelingen 17:23).
Het is duidelijk dat dit altaar werd opgericht door de beste vertegenwoordigers van het menselijk denken, door wijzen die de grenzen van kennis hadden bereikt, grenzen die zelfs tot in onze eigen tijd onovertroffen blijven voor het natuurlijke begrip van de mens – want God is onkenbaar voor logisch denken. Ware kennis van de ware God komt uit Openbaring.

In de goddelijke economie van onze redding markeert de Kerk bepaalde gebeurtenissen als essentieel door ze te herdenken met Feesten. Ze volgen elkaar chronologisch op:Annunciatie, Geboorte, Driekoningen(in de Byzantijnse ritus wordt dit feest de Doop van Christus genoemd),TransfiguratiedePassiedeOpstanding, Hemelvaarten deAfdaling van de Heilige Geest. In Gods openbaringsontwerpen is elk van deze gebeurtenissen op een organische en onverbrekelijke manier verbonden met de andere, maar de Pinksterdag, de dag waarop de afdaling van de Heilige Geest wordt gevierd, heeft een bepaalde plaats omdat het de vervulling markeert van de Openbaring van de Grote God Almachtig, de Schepper van alle dingen.

God kent geen afgunst, trots of ambitie. De Geest van God volgt de mens nederig en geduldig op alle wegen van het leven om Zich aan hem bekend te maken en hem daardoor zelfs te verbinden met Zijn goddelijke eeuwigheid (vgl. Handelingen 10,35). Dit is de reden waarom de mens in elk tijdperk tot op zekere hoogte kennis van de ware God kon verwerven. Afgezien van de menswording van het Woord en de komst van de Heilige Geest met Pinksteren, was perfecte kennis van God echter onmogelijk. Afgezien van Christus, die in het vlees is gekomen, stelt geen enkele spirituele, filosofische of mystieke ervaring de mens in staat om het Goddelijke Wezen te kennen als absolute Objectiviteit, een onkenbare, in Drie Subjecten even absoluut als onkenbaar; met andere woorden: de consubstantiële en ondeelbare Drie-eenheid.
jDe natuur van de mens, die geschapen is naar het beeld en de gelijkenis van God de Schepper, bezit het vermogen van een bepaald vermoeden over het Goddelijke Wezen. Maar dit vermoeden leidt niet tot ware kennis van het goddelijke mysterie, zoals alle historische ervaring ons laat zien, en daarom is het noodzakelijk dat God Zelf aan de mens, in de mate die toegankelijk is voor zijn begrip, het beeld van Zijn bestaan openbaart.

We moeten niet vergeten dat de Openbaring van het Nieuwe Testament werd voorafgegaan door die van het Oude. Wanneer christenen zich onderdompelen in de contemplatie van de Bijbelse Openbaring, horen ze al in de eerste hoofdstukken van Genesis bekende woorden over de Ene God die tegelijkertijd meervoudig is: “God zegt: laten we de mens maken naar Ons beeld, naar Onze gelijkenis.” En nogmaals: “God zegt: zie, de mens is geworden als een van Ons” (Genesis 1:26, 3:22). De Psalmen en de Profeten laten ons zien dat het Oude Testament wist van Gods Woord (Λόγος) en Geest (Πνεῦμα). “De hemelen werden geschapen door het woord (Λόγος) van God en al hun gastheer door de adem (Πνεῦμα) van Zijn mond” (Psalm 33:6, en anderen). Maar we vinden daar geen kennis van het Woord en de Geest als Hypostasen, als Persoonsonderwerpen. Ze worden daar gezien als energieën. De mensheid van het Heilig Testament debatteerde wanhopig over de notie van de Ene God, niet begrepen binnen het kader van het christelijke monotheïsme, maar binnen dat van het niet-christelijke henotheïsme (dat wil zeggen, God met één enkele hypostase). Men vraagt zich zelfs af of het niet een verslag was van de bekrompenheid van het door het henotheïsme opgelegde kader waartoe de Joden van het Oude Testament zich zo aangetrokken voelden tot het polytheïsme. Maar omdat dat pad hen door de Wet en de Profeten werd verboden, kwijnden zij weg in afwachting van de beloofde Messias-Emmanuel, Die hun de gehele waarheid over God zou openbaren (Johannes 4:25).

Als we het andere deel van de mensheid voor Christus onderzoeken, degenen die buiten de Openbaring van het Oude Testament leefden, zullen we, naast talloze fouten, opmerkelijke benaderingen van kennis van de waarheid zien. Deze ervaring van een zekere natuurlijke kennis van God is zeer kostbaar voor ons. Het toont ons de grenzen van wat van nature toegankelijk is. Elke keer dat die mens de rede aan het hoofd van zijn spirituele leven wil plaatsen, met andere woorden, elke keer dat hij de eeuwige Waarheid probeert te kennen door de inspanning van zijn intellect, valt hij onvermijdelijk in een pantheïstische opvatting van het Zijn. Dit lijkt ons te wijten aan het feit dat het intellect onpersoonlijk is in de functies die er zelf bij horen. Aan zichzelf overgelaten en beschouwd als de superieure vorm van de menselijke vermogens, neigt het noodzakelijkerwijs naar conflict met het persoonlijke principe in het Zijn in het algemeen. Maar wanneer de mens merkt dat het persoonlijke principe de basis is van elke rationele essentie, erkent hij de ontoereikendheid van de persoonlijkheid, van het Ego, geïsoleerd genomen en wendt hij zich van nature tot polytheïstisch pluralisme.

Het is vreemd om op te merken dat het onpersoonlijke monisme van pantheïsten en zelfs heidens pluralisme tot op zekere hoogte tot het menselijk denken behoren, zelfs tot in onze eigen tijd.
Het pantheïstische begrip van het Zijn is superieur aan het heidense polytheïsme in zoverre het rekening houdt met de oorspronkelijke eenheid van het Zijn. Het voordeel van heidens pluralisme, op zijn best, bestaat uit ware kennis van de persoon als een diepgaand en ontologisch principe, elk rationeel wezen en van het begrijpen ervan als een van de Energieën, een van de manifestaties van dit principe.

Zo leert de ervaring van de voorchristelijke wereld, of die nu wel of niet deelnam aan de Openbaring van het Oude Testament, ons duidelijk dat de mens verdwaalt in zijn misverstanden, niet in staat om een uitweg te vinden en tot ware kennis van God te komen. Deze uitweg en deze kennis worden aan de mensheid gegeven door de goddelijke Openbaring in Jezus Christus en door de neerdaling van de Heilige Geest op de Pinksterdag.
Maar wat is de kennis van het mysterie van het Goddelijke Wezen die door deze Openbaring werd gegeven? Kan men het in woorden uitdrukken en als dat mogelijk is, waar zijn die woorden dan? Het is de Kerk van Christus die hen bewaart, zij die ons leert dat de ware God de ene God in drie Personen is. Zij spreekt tot ons over het goddelijke bestaan als een onafscheidelijke Drie-Eenheid zonder verwarring; als de consubstantiële en ondeelbare Drie-eenheid. Hier willen we een uiteenzetting van die leer citeren die bekend staat onder de naam “de Geloofsbelijdenis van onze Vader onder de heiligen Athanasius, patriarch van Alexandrië.” 1

Lees verder “De eenheid van de Kerk – Heilige Sophrony van Essex….”